Λόγω της παρατεταμένης ακραίας ξηρασίας στο νότιο τμήμα της Ευρώπης, για τρίτο συνεχόμενο μήνα αναμένεται μείωση των σοδειών των χειμερινών καλλιεργειών.
Σε διάφορες χώρες έχουν επιβληθεί απαγορεύσεις στο πότισμα, τα ποτάμια σχεδόν ξηραίνονται και ακόμη και η παροχή πόσιμου νερού διακόπτεται. Ο ιταλικός αγροτικός οργανισμός Coldiretti δήλωσε ότι το 30% της αγροτικής παραγωγής βρίσκεται σε κίνδυνο.
Στη μεσογειακή γεωργία, η δυναμική απόδοσης του μαλακού σίτου έχει μειωθεί σε 13 από τις 25 χώρες της ΕΕ, με το μεγαλύτερο πλήγμα σε Γαλλία, Ουγγαρία, Πολωνία και Ρουμανία. Στην Ιταλία και την Ισπανία, ο εξαιρετικά ζεστός και ξηρός καιρός έχει επίσης αρνητικές επιπτώσεις σε θερινές καλλιέργειες όπως το καλαμπόκι και οι ηλιοτρόπιοι.
Σύμφωνα με το δελτίο MARS (Monitoring Agricultural Resources) της επιστημονικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (JRC Joint Research Centre), οι προβλέψεις για την απόδοση ανά εκτάριο μαλακού σίτου είναι ήδη 2,2% κάτω από τον πενταετή μέσο όρο, ενώ για το σκληρό σιτάρι η μείωση είναι 4,7%.
Τη περασμένη εβδομάδα η Νοτιοδυτική Ευρώπη βρέθηκε υπό την επίδραση ενός ασυνήθιστα πρώιμου και έντονου καύσωνα. Στο Μπιαρρίτζ στην γαλλική ακτή καταγράφηκε θερμοκρασία έως και 42,9 βαθμούς Κελσίου. Στο Σαν Σεμπαστιάν (Βόρεια Ισπανία) η θερμοκρασία έφτασε ακόμη και τους 43,5 βαθμούς. Πρόκειται για εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες για τη Νοτιοδυτική Ευρώπη, ειδικά τόσο νωρίς το καλοκαίρι.
Οι ισπανικές δεξαμενές νερού βρίσκονται κατά μέσο όρο στο μισό της κανονικής τους χωρητικότητας. Η κατάσταση στην Ανδαλουσία, στο νότιο τμήμα της Ισπανίας, είναι εξαιρετικά σοβαρή, με τα αποθέματα να αντιστοιχούν μόλις στο 35% της χωρητικότητάς τους.
Στο βόρειο Ιταλία, η επαρχία της Λομβαρδίας κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω της ξηρασίας. Η γεωργία εκεί βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο νερό των ποταμών. Η ξηρασία στο γεωργικό δέλτα του Πάδου είναι η χειρότερη των τελευταίων 70 ετών.
Σύμφωνα με το πρακτορείο Ansa, ήδη επιβάλλονται περιορισμοί νερού σε περισσότερες από 200 κοινότητες στη βορειοδυτική Ιταλία. Η στάθμη του νερού στη λίμνη Μαγιόρε και τη λίμνη Γκάρντα είναι σημαντικά χαμηλότερη από το κανονικό γι’ αυτή την εποχή, ενώ ο Τίβερης που διασχίζει τη Ρώμη είναι επίσης σε χαμηλό επίπεδο.