Ο νέος φόρος κλίματος δεν θα οδηγήσει μόνο σε ελαφρώς ακριβότερα τρόφιμα, αλλά και σε περιορισμούς στη γεωργία και την κτηνοτροφία. Αυτό θα πρέπει να αντισταθμιστεί, όπως προκύπτει από τις πρώτες αντιδράσεις σχετικά με το Δανικό σχέδιο για το κλίμα που παρουσιάστηκε την περασμένη εβδομάδα.
Το Δανικό σχέδιο για το κλίμα έχει προκαλέσει ανάμεικτες αντιδράσεις από διάφορες πλευρές. Σύμφωνα με μια έκθεση της Landbrug & Fødevarer (L&F), υπάρχει κίνδυνος μεγάλης απώλειας θέσεων εργασίας στον γεωργικό τομέα, εάν η πολιτική παραμείνει αμετάβλητη, αν και με την παρούσα πρόταση θα επιτευχθεί κάποια ανακούφιση.
Ο χρηματοοικονομικός τομέας εμφανίζει διχογνωμία σχετικά με τον αντίκτυπο του φόρου στις τιμές της γης. Κάποιοι αναμένουν ότι ο φόρος θα οδηγήσει σε πτώση των αξιών της γης, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι οι τιμές θα παραμείνουν σταθερές.
Η Greenpeace ασκεί κριτική στο σχέδιο για το κλίμα και το χαρακτηρίζει «ανεπαρκές». Υποστηρίζουν ότι τα μέτρα δεν φτάνουν μέχρι εκεί που χρειάζεται για να επιτευχθούν οι απαραίτητες μειώσεις εκπομπών CO2 και ότι ο γεωργικός τομέας διατηρείται σε αυτήν τη μορφή του. Σύμφωνα με την Greenpeace, απαιτείται θεμελιώδης μεταρρύθμιση για να επιτευχθούν οι στόχοι για το κλίμα και να επιτευχθεί πραγματική βιωσιμότητα.
Επίσης, οι Husmændene, ένας οργανισμός που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των μικρών γεωργών, δεν είναι ικανοποιημένοι με τη συμφωνία των τριών μερών. Θεωρούν ότι το καθεστώς επιβάλλει υπερβολικά βάρη στους ώμους των αγροτών χωρίς κατάλληλη αποζημίωση. Ο οργανισμός ζητά επανεξέταση του σχεδίου και περισσότερη στήριξη για τους μικρούς γεωργούς που δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στα επιπλέον κόστη.
Από την άλλη πλευρά, ο Δανός υπουργός Κλίματος και Ενέργειας έχει επαινέσει τη συμφωνία ως μια «ιστορική συμφωνία» που θέτει τον γεωργικό τομέα σε πορεία προς τη βιωσιμότητα. Σύμφωνα με τον υπουργό, ο φόρος είναι ένα απαραίτητο μέσο για την επίτευξη των κλιματικών στόχων της Δανίας και για τη μετατροπή του γεωργικού τομέα σε ένα βιωσιμότερο πρότυπο.
Παρόλο που ο Δανικός φόρος CO2 θεωρείται βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση για την πολιτική κλίματος, εγείρει επίσης ερωτήματα όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις και την εφικτότητα των μέτρων. Η συζήτηση μεταξύ υποστηρικτών και αντιπάλων του φόρου παραμένει έντονη, ενώ η Δανία εργάζεται για να βρει την ισορροπία μεταξύ των περιβαλλοντικών δεσμεύσεων και της οικονομικής βιωσιμότητας.