Η ολλανδική αγροτική βιομηχανία μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην περαιτέρω ανάπτυξη της αλυσίδας γαλακτοκομικών στην Ιράν. Οι προκλήσεις στον τομέα της ποιότητας γάλακτος, της ζωοτροφής, της χρήσης νερού και, για παράδειγμα, της εκπαίδευσης είναι μεγάλες. Αυτοί είναι ακριβώς τομείς στους οποίους η Ολλανδία διαπρέπει.
Αυτό αναφέρει ο Jelle Zijlstra, οικονομολόγος αγροκτηνοτροφίας στο Wageningen Livestock Research. Μαζί με τον Alfons Beldman από το Wageningen Economic Research, ο Zijlstra πραγματοποίησε διερευνητική έρευνα, κατόπιν αιτήματος του Υπουργείου Οικονομικών Υποθέσεων, σχετικά με τις εξελίξεις στο ιρανικό γαλακτοκομικό τομέα.
Οι ολλανδοί ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο ιρανικός γαλακτοκομικός τομέας μπορεί να παράγει προϊόντα γάλακτος υψηλότερης ποιότητας με πιο βιώσιμο τρόπο, όπως αναφέρει το γεωργικό τμήμα της ολλανδικής πρεσβείας στην Τεχεράνη. Κάθε συνεργασία μπορεί να έχει επίσης θετικό οικονομικό αντίκτυπο για τις ολλανδικές εταιρείες στην αλυσίδα γαλακτοκομικών. Η έρευνα του WUR για την ιρανική αγορά γάλακτος έχει επίσης καλυφθεί εκτενώς αυτή την εβδομάδα από την αγγλόφωνη The Cattlesite.
Η παραγωγή γάλακτος στο Ιράν έχει αυξηθεί σχεδόν στα 9 δισεκατομμύρια κιλά ετησίως. Ωστόσο, προς το παρόν η παραγωγή και η ποιότητα δεν είναι επαρκείς για εξαγωγή. Η ολλανδική τεχνολογία και γνώση μπορούν να βοηθήσουν σε καλύτερη συνεργασία μεταξύ όλων των συνιστωσών της αλυσίδας γαλακτοκομικών, όπως αναφέρεται.
Το νερό είναι σπάνιο στο Ιράν και η κυβέρνηση δίνει μεγάλη σημασία στην πιο αποδοτική χρήση του. Η Ολλανδία έχει μεγάλη διεθνή εμπειρία στη λιγοποτιστική καλλιέργεια, τόσο σε επίπεδο φάρμας όσο και στη διαχείριση νερού σε επίπεδο περιφέρειας και χώρας. Η καλή εκπαίδευση του προσωπικού αναφέρεται επίσης από τους ιρανούς κτηνοτρόφους ως ευκαιρία συνεργασίας με ολλανδικούς εταίρους.
Η έρευνα δείχνει περαιτέρω ότι μεγάλο μέρος της παραγωγής γάλακτος στην Ιράν προέρχεται από επαγγελματικές κτηνοτροφικές επιχειρήσεις με περισσότερες από 150 αγελάδες. Ορισμένες από αυτές τις επιχειρήσεις ανήκουν σε εταιρείες που ελέγχονται από το κράτος. Δεν φαίνεται να υπάρχει πολιτική για τις μικρές ιδιωτικές επιχειρήσεις. Επίσης, δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου αξιόπιστα δεδομένα για τον τομέα.