Η σύνοδος κορυφής ΕΕ-CELAC είναι η πρώτη συγκέντρωση μετά από περισσότερο από οκτώ χρόνια και η τρίτη στην ιστορία. Πριν από τέσσερα χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε επιτύχει μια πολιτική συμφωνία με τις χώρες του Μερκοσούρ. Η συμφωνία αυτή με τη Βραζιλία, την Αργεντινή, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη πρέπει ακόμη να κυρωθεί από τα κράτη μέλη της ΕΕ. Έχουν επίσης ήδη συναφθεί συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου με το Μεξικό και τη Χιλή.
Οι διαδηλωτές στις Βρυξέλλες υποστήριξαν ότι αυτές οι συμφωνίες «γίνονται εις βάρος του σεβασμού των οικολογικών ορίων του πλανήτη, των αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας, της απασχόλησης και της ευζωίας των ζώων», σύμφωνα με την Entraide & Fraternité, μια γαλλόφωνη ρωμαιοκαθολική οργάνωση που δραστηριοποιείται για τη διεθνή δικαιοσύνη και την αδελφική αλληλεγγύη. Επιπλέον, αυτές οι εμπορικές συμφωνίες αποτελούν, σύμφωνα με τους ίδιους, τη βάση για πολλές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Νότια Αμερική.
Η πρόεδρος Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λούλα ντα Σίλβα εξέφρασαν την προσδοκία ότι «μέχρι το τέλος του έτους» θα μπορεί να υπογραφεί η συμφωνία με το Μερκοσούρ.
Promotion
Πολλά κράτη μέλη της ΕΕ θεωρούν ότι στη συμφωνία πρέπει να ενταχθούν διατάξεις που να αντιμετωπίζουν την παράνομη υλοτομία στο βραζιλιάνικο τροπικό δάσος, η οποία επιτρέπει τη δημιουργία περισσότερων γεωργικών εκτάσεων.
Άλλοι επισημαίνουν ότι πρέπει να ισχύουν επίσης αυστηρότερα περιβαλλοντικά κριτήρια για την εισαγωγή τροφίμων από τη Νότια Αμερική. Τέτοιες προσθήκες θα μπορούσαν να ενσωματωθούν σε ένα «παράρτημα» της συμφωνίας, αλλά τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν έχουν ακόμη καταλήξει σε συμφωνία γι’ αυτό.
Η Αυστρία έχει ήδη εκφράσει αντίρρηση για την κύρωση. Η Γαλλία επιδεικνύει δισταγμό, ενώ η Γερμανία είναι υπέρ. Επίσης, ευρωπαϊκές αγροτικές οργανώσεις έχουν επιφυλάξεις σχετικά με τους νέους κανόνες εμπορίου, όσο η εξαγωγή από τη Νότια Αμερική δεν πρέπει να τηρεί περιβαλλοντικούς κανονισμούς που ισχύουν για τους ευρωπαίους αγρότες στην ΕΕ. Κατά πληροφορίες, η Βραζιλία εργάζεται επί του παρόντος σε ένα είδος αντιπρότασης, προσπαθώντας να κατευνάσει τις ευρωπαϊκές ανησυχίες.