Το ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ πέτυχαν το 2020 το όριο μείωσης της εκπομπής δεν οφείλεται σε μέτρα των κρατών μελών, αλλά στη μερική παύση της οικονομίας και τη μειωμένη κατανάλωση ενέργειας λόγω της πανδημίας κορωνοϊού.
Τρία κράτη, μεταξύ των οποίων η Ολλανδία και η Γερμανία, σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο, πέτυχαν τους υποχρεωτικούς τους στόχους μείωσης μόνο μέσω της αγοράς εξοικονομήσεων από άλλα κράτη. Επιπλέον, έξι κράτη μέλη δεν πέτυχαν τους στόχους τους για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αντιστάθμισαν αυτή την απόκλιση επίσης με αγορές από άλλα κράτη.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αναφέρει σε νέα του μελέτη ότι η ΕΕ θα πρέπει να υπολογίζει όχι μόνο τις εκπομπές από τη βιομηχανία και τη γεωργία σε εθνικό επίπεδο, αλλά και τα αέρια του θερμοκηπίου από τη διεθνή αεροπλοΐα και ναυτιλία καθώς και εκείνα που προκύπτουν από εμπορικές δραστηριότητες.
Με τον νέο κανονισμό για τις βιομηχανικές εκπομπές (RIE) έχει γίνει μια αρχή, καθώς πλέον περιλαμβάνονται και σημαντικά τμήματα της κτηνοτροφίας. Ωστόσο, και εκεί η εφαρμογή σε μεγάλο βαθμό παραμένει στην ευθύνη των κρατών μελών.
Οι εν λόγω συζητήσεις πρόκειται να επηρεάσουν τα επόμενα χρόνια και νέα νομοθετήματα της ΕΕ σχετικά με τη χρήση φυτοφαρμάκων στη γεωργία και την αποκατάσταση της φύσης (εφόσον αυτά προχωρήσουν).
«Χρειαζόμαστε βαθύτερη κατανόηση των αποτελεσμάτων εκπομπών στα κράτη μέλη για να μπορέσουμε να αξιολογήσουμε πλήρως τα αποτελέσματα της πολιτικής της ΕΕ», δήλωσε η Joëlle Elvinger, μέλος του ΕΕΣ από το Λουξεμβούργο που ηγήθηκε της έρευνας. Αναφέρθηκε επίσης σε «τυφλά σημεία», μεταξύ άλλων στο ότι ορισμένοι στόχοι δεν είναι δεσμευτικοί αλλά ενδεικτικοί.