Ο προτεινόμενος νόμος της ΕΕ, σύμφωνα με τους βουλευτές της FDP, υπερβαίνει κατά πολύ όσα θεωρούνται πρακτικά και λογικά, και φοβούνται ότι θα έχει αρνητικές συνέπειες για τη γερμανική οικονομία. Η θέση μπλοκαρίσματος προκάλεσε έντονη κριτική από πολιτικούς των SPD και των Πρασίνων, που ήδη έχουν διαφωνίες με την FDP σχετικά με τη χρηματοδότηση της επιθυμητής αγροτικής μετάβασης.
Όπως και σε άλλες χώρες της ΕΕ, εντός του γερμανικού συνασπισμού ισχύει ο κανόνας ότι, σε πολιτικές διαφωνίες, οι υπουργοί αποφεύγουν να ψηφίζουν επί των αποφάσεων της ΕΕ. Εξαιτίας του ότι και η Ιταλία απέφυγε να ψηφίσει την τελευταία στιγμή στις Βρυξέλλες, η πρόταση δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων.
Εξαιτίας του μπλοκαρίσματος στη Γερμανία, η έγκριση του ευρωπαϊκού νόμου για την αλυσίδα εφοδιασμού έχει προσωρινά ανασταλεί. Έτσι, παραμένει αβέβαιο αν η οδηγία θα μπορέσει να υιοθετηθεί πριν τις ευρωεκλογές στις αρχές Ιουνίου. Η Ολλανδία υιοθετεί (όπως και μερικές άλλες χώρες της ΕΕ) ως μέρος του νόμου για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη ήδη κανονισμό δέουσας επιμέλειας, ο οποίος όμως είναι ακόμα περιορισμένος και εθελοντικός.
Στη Γερμανία, από το 2023 ισχύει εθνικός νόμος που υποχρεώνει τις μεγάλες επιχειρήσεις να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με διεθνή πρότυπα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος στις δικές τους αλυσίδες εφοδιασμού. Ο νόμος της ΕΕ θα ισχύει για εταιρείες με τουλάχιστον 500 εργαζόμενους, ακόμη και αν τα κεντρικά τους γραφεία δεν βρίσκονται σε κράτος μέλος της ΕΕ, αλλά πραγματοποιούν σημαντικό κύκλο εργασιών στην ΕΕ.
Στο πλαίσιο των «κανόνων επιμελούς διεύθυνσης», οι εταιρείες πρέπει να εξετάζουν όχι μόνο τη δική τους στάση σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις συνέπειες για το περιβάλλον και το κλίμα, αλλά και αυτή των (προμηθευτών πρώτων υλών) προμηθευτών και πελατών τους. Παραβάσεις μπορεί επίσης να επιφέρουν πρόστιμα.
Οι μικρότερες επιχειρήσεις με τουλάχιστον 250 υπαλλήλους θα πρέπει να συμμορφώνονται με τους κανονισμούς αν 20 εκατομμύρια ευρώ του τζίρου τους προέρχονται από τη βιομηχανία υφασμάτων, τη γεωργία, την παραγωγή τροφίμων ή την εξόρυξη και επεξεργασία ορυκτών πόρων.
Με αυτόν τον τρόπο, για παράδειγμα, οι επεξεργαστές τροφίμων δεν θα πρέπει μόνο να ελέγχουν αν οι προμηθευτές τους πατάτας, κρεμμυδιών ή ζαχαρότευτλων τηρούν τους ευρωπαϊκούς κανόνες σχετικά με τα φυτοφάρμακα, αλλά και, για παράδειγμα, αν οι πελάτες τους καταβάλλουν το νόμιμο κατώτατο μισθό.