Η Βόρεια Αφρική πλήττεται πλέον από τη μεγαλύτερη ξηρασία των τελευταίων έξι ετών, χωρίς κανένα σημάδι ενδεχόμενης ανακούφισης. Η Νότια και Ανατολική Ευρώπη αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις, έχοντας ήδη υποστεί δύο χρόνια συνεχούς ξηρασίας. Αυτή η προειδοποίηση προέρχεται από Ευρωπαίους ερευνητές και οργανισμούς που εποπτεύουν την εξέλιξη και τις συνέπειες των ξηρασιών.
Τους τελευταίους μήνες, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία και τμήματα των Βαλκανίων έχουν πληγεί σοβαρά από ακραία ζέστη και συνεχιζόμενη ξηρασία. Αυτές οι συνθήκες έχουν οδηγήσει σε αύξηση των δασικών πυρκαγιών και έχουν σοβαρά διαταράξει τη γεωργία.
Ιδιαίτερα η Σικελία έχει πληγεί σκληρά, όπου οι αγρότες έχουν προειδοποιήσει την κυβέρνηση για καταστροφικές συνέπειες της ζέστης στις καλλιέργειές τους. Καλλιέργειες όπως οι ελιές, τα σταφύλια και τα εσπεριδοειδή απειλούνται σοβαρά, και οι κτηνοτρόφοι αγωνίζονται να βρουν αρκετό νερό και τροφή για τα ζώα τους. «Τα ζώα πίνουν λάσπη καθώς οι λίμνες στερεύουν και οι αγρότες αναγκάζονται να σφάξουν τα ζώα τους λόγω έλλειψης τροφής και νερού.»
Στην Ελλάδα, όπου δασικές πυρκαγιές έχουν ήδη καταστρέψει δεκάδες σπίτια και ολόκληρα χωριά έχουν αναγκαστεί να εκκενωθούν, η κατάσταση είναι εξίσου σοβαρή. Σε περιοχές όπως η Πελοπόννησος και η Αττική, η κυβέρνηση έχει λάβει έκτακτα μέτρα για τον περιορισμό των ζημιών, αλλά η βοήθεια της ΕΕ είναι απαραίτητη για να αποτραπούν περαιτέρω καταστροφές.
Η Ισπανία αντιμετωπίζει επίσης σοβαρή ξηρασία. Στην περιοχή της Ανδαλουσίας, τα αποθέματα νερού βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο και οι αγρότες φοβούνται περαιτέρω μείωση της παραγωγής ελαιολάδου και άλλων καλλιεργειών. Η ισπανική κυβέρνηση έχει ήδη επιβάλει περιορισμούς στο νερό, αλλά χωρίς βροχές και με τις θερμοκρασίες να συνεχίζουν να ανεβαίνουν, είναι δύσκολο να εκτιμηθεί ο μακροπρόθεσμος αντίκτυπος.
Η ξηρασία έχει οδηγήσει σε σημαντικές απώλειες στην απόδοση των καλλιεργειών, με κάποιες περιοχές να αναφέρουν ότι έχει καταστραφεί έως και το 90% των καλλιεργειών τους. Αυτό έχει όχι μόνο άμεσες οικονομικές συνέπειες, αλλά απειλεί επίσης να αυξήσει τις τιμές των τροφίμων σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να παρέχει όχι μόνο άμεση οικονομική βοήθεια, αλλά και να επενδύσει σε βιώσιμες στρατηγικές και τεχνολογίες διαχείρισης του νερού για να καταστήσει τη γεωργία στη Νότια Ευρώπη πιο ανθεκτική στην ξηρασία.
Χωρίς άμεση και συντονισμένη δράση, οι νότιες ευρωπαϊκές χώρες απειλούνται με μη αναστρέψιμες ζημιές στους αγροτικούς τομείς τους, που θα επηρεάσουν όχι μόνο την τοπική αλλά και τη γενικότερη ευρωπαϊκή οικονομία.