Πρέπει να υπάρξει ευρωπαϊκή απαγόρευση στη χρήση επιβλαβών τεχνητών ουσιών όπως η χημική PFAS. Αυτό πρότεινε η Ολλανδή υπουργός Περιβάλλοντος Stientje van Veldhoven στους ομολόγους της της ΕΕ στις Βρυξέλλες.
Μέσω αυτής της απαγόρευσης (πρόταση περιορισμού), τα PFAS και άλλες παρόμοιες ουσίες θα απαγορεύονται σε όλες τις μη ουσιώδεις χρήσεις. Η Δανία, η Σουηδία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο, η Αυστρία, η Ιταλία και η Γαλλία υποστήριξαν την ολλανδική πρόταση.
Η Ολλανδή υπουργός Van Veldhoven δήλωσε: «Πιστεύω ότι πρέπει να κλείσουμε τη στρόφιγγα για τα PFAS. Η τεφλόν επίστρωση μπορεί να είναι χρήσιμη σε ένα τηγάνι, όμως αυτές οι ουσίες δεν αποσυντίθενται ποτέ στο περιβάλλον μας και μπορεί να είναι επιβλαβείς για την υγεία μας. Τα PFAS εισέρχονται στη χώρα μας καθημερινά από πολλές πλευρές. Δεν μπορούμε να λύσουμε αυτό το πρόβλημα μόνοι μας και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε σε ολόκληρη την Ευρώπη.»
Το 2018 αποκαλύφθηκε ότι τα PFAS βρίσκονται στη χώρα σε ελάχιστες ποσότητες στο έδαφος. Τα PFAS είναι μια συλλογική ονομασία για περίπου 6000 ανθρωπογενείς ουσίες, με ορισμένες πιθανώς καρκινογόνες. Είναι σαφές ότι αυτές οι ουσίες, μόλις βρεθούν στο περιβάλλον, δεν αποδομούνται ποτέ. Χρησιμοποιούνται, μεταξύ άλλων, στην αντικολλητική επίστρωση των τηγανιών, σε αδιάβροχα ρούχα και σε ανακλαστικά.
Πρόσφατα, όταν έγινε γνωστό ότι τα επίπεδα PFAS στο έδαφος υπερέβαιναν κατά πολύ τα επιτρεπτά όρια, η ολλανδική κυβέρνηση επέβαλε απαγόρευση μεταφοράς μολυσμένου εδάφους. Αυτό οδήγησε σε σχεδόν ολική διακοπή των οικοδομικών εργασιών. Ως απάντηση, η κυβέρνηση επέκτεινε τα όρια αλλά ταυτόχρονα αποφάσισε να εργαστεί για μια ευρωπαϊκή απαγόρευση.
Το ιδιαίτερο αυτής της προτεινόμενης απαγόρευσης είναι ότι όλες οι επιβλαβείς ουσίες PFAS, περίπου 6000 στο σύνολο, θα απαγορευτούν ταυτόχρονα για πρώτη φορά. Με αυτόν τον τρόπο αποτρέπεται η αντικατάσταση μιας ουσίας PFAS από κάποια άλλη της ίδιας κατηγορίας.
Αναμένεται ότι η απαγόρευση θα τεθεί σε ισχύ σε περίπου πέντε χρόνια. Το πρώτο βήμα είναι η Ολλανδία να περιγράψει γιατί είναι απαραίτητος ο περιορισμός, συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων, εναλλακτικών λύσεων, εξόδων και αναμενόμενων ωφελειών για το περιβάλλον και την υγεία. Στη συνέχεια, σειρά έχουν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.