Στην πραγματικότητα, μόνο η Γερμανία έχει προσαρμόσει αρκετά τις διαδικασίες αδειοδότησης ώστε να ανταποκρίνονται στους τελευταίους κλιματικούς στόχους της ΕΕ. Αυτό προκύπτει από την ετήσια έκθεση του κλαδικού οργανισμού WindEurope, που δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση στοχεύει να μειώσει κατά το ήμισυ τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου μέσα σε επτά χρόνια σε σχέση με το 1990. Επιπλέον, η αιολική και η ηλιακή ενέργεια πρέπει να αποτελούν τουλάχιστον το 45% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας. Η αιολική ενέργεια παίζει καθοριστικό ρόλο, αλλά σύμφωνα με την WindEurope, η ανάπτυξή της υστερεί σημαντικά. Το ίδιο ισχύει για τις νέες επενδύσεις στην ευρωπαϊκή αιολική ενέργεια.
Οι Κάτω Χώρες επιθυμούν να διπλασιάσουν τη δυναμικότητα στην αιολική ενέργεια τα επόμενα χρόνια. Στη Βόρεια Θάλασσα έχει, λοιπόν, οριστεί μια τριάδα νέων περιοχών όπου μπορούν να εγκατασταθούν εκατοντάδες νέες ανεμογεννήτριες. Επιπλέον, επιβεβαιώθηκε ο προηγούμενος καθορισμός δύο ακόμα περιοχών. Αυτό ανοίγει το δρόμο για αιολικά πάρκα συνολικής δυναμικότητας 10,7 γιγαβάτ, αρκετά για να παρέχουν πράσινη ενέργεια σε εκατομμύρια νοικοκυριά.
Τα αιολικά πάρκα θα κατασκευαστούν τα επόμενα οκτώ χρόνια. Θα διεξαχθούν διαγωνισμοί όπου οι εταιρείες μπορούν να δηλώσουν υπό ποιους όρους επιθυμούν να συμμετάσχουν. Για αυτά τα πάρκα στη θάλασσα ισχύουν διαφορετικές διαδικασίες από εκείνες των περιφερειακών μεταβάσεων RES, στις οποίες συμμετέχουν επίσης οι τοπικές και δημοτικές αρχές.
Η Ευρώπη διαθέτει αυτή τη στιγμή 255 γιγαβάτ αιολικής δυναμικότητας. Κατά μέσο όρο προστίθενται περίπου 20 γιγαβάτ ετησίως. Όμως, για να επιτευχθούν οι στόχοι, θα πρέπει να προστίθενται κατά μέσο όρο 31 γιγαβάτ ετησίως. Ιδιαίτερα η Γερμανία πρωτοπορεί: η διαδικασία αδειοδότησης έχει μειωθεί εκεί στο μισό, στους δύο έτη. Άλλες κυβερνήσεις πρέπει να ακολουθήσουν αυτό το παράδειγμα, καθώς οι άδειες παραμένουν το κύριο μποτιλιάρισμα για τον ευρωπαϊκό κλάδο της αιολικής ενέργειας, σύμφωνα με τον οργανισμό της αιολικής ενέργειας.