Σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις, τα επιφανειακά ύδατα περιέχουν υπερβολικές ποσότητες φυτοφαρμάκων. Έτσι, τα ολλανδικά επιφανειακά ύδατα συγκαταλέγονται στα πιο μολυσμένα ύδατα της Ευρώπης. Αυτό προκύπτει από έρευνα μεγάλης ολλανδικής περιβαλλοντικής οργάνωσης σχετικά με τον τρόπο που οι δεκατρείς περιφερειακές διοικήσεις εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους.
Η έρευνα δείχνει ότι μερικές επαρχίες ακόμη δεν έχουν εφαρμόσει τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς κατά της ρύπανσης του νερού που ισχύουν εδώ και πολλά χρόνια. Η περιβαλλοντική οργάνωση ζητά από την κεντρική κυβέρνηση στη Χάγη να αναλάβει την ευθύνη για την επίλυση αυτού του προβλήματος. Επιπλέον, προτείνεται να επιτρέπεται μόνο η βιολογική γεωργία σε ευαίσθητες περιοχές.
Η Ευρώπη υποχρεώνει τα κράτη να σταματήσουν ή να ελαχιστοποιήσουν τη χρήση φυτοφαρμάκων σε περιοχές προστασίας υπόγειων υδάτων και στις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000. Οι επαρχίες είναι τώρα οι κύριοι υπεύθυνοι για την προστασία αυτών των περιοχών, όμως επιτρέπουν τη χρήση πολλών, συχνά πολύ τοξικών, φυτοφαρμάκων.
Σε αυτές τις περιοχές καλλιεργούνται πολλά προϊόντα που συχνά ψεκάζονται εντατικά, όπως πατάτες, βολβοί λουλουδιών και αχλάδια. Επειδή η Ολλανδία παραβιάζει το ευρωπαϊκό δίκαιο, η περιβαλλοντική οργάνωση κατέθεσε καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την ολλανδική πολιτική.
Ακόμη και εκτός αυτών των ευαίσθητων περιοχών, η Ολλανδία κάνει πολύ λίγα για να προστατεύσει το νερό. Οι ζώνες απόσβεσης είναι απαραίτητες ώστε τα φυτοφάρμακα κατά τον ψεκασμό να μην καταλήγουν σε γειτονικά αυλάκια. Στην Ολλανδία, αυτές οι ζώνες συχνά έχουν πλάτος μόλις ένα μέτρο, ενώ για να μειωθεί το 75% της απορροής, αυτές οι ζώνες θα έπρεπε να έχουν πλάτος τουλάχιστον 15 με 20 μέτρα.
Στο χαμηλού υψομέτρου και υδάτινο ολλανδικό τοπίο των πολών, τα αυλάκια βρίσκονται πολύ κοντά το ένα στο άλλο, συχνά μόλις μερικές δεκάδες μέτρα μεταξύ τους. Η εφαρμογή απαγόρευσης λίπανσης σε τόσο ευρείες ευρωπαϊκές ζώνες κατά μήκος των αυλακιών θα σήμαινε ότι σχεδόν πουθενά δεν θα ήταν επιτρεπτό.