Σε δύο αποφάσεις του, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε πρόσφατα απόφαση σχετικά με δύο αμφιλεγόμενους όρους που η Ολλανδία εφάρμοζε κατά τη διεθνή μεταφορά αξίας συντάξεων. Αφορά εργαζόμενους που έχουν χτίσει σύνταξη σε μια ολλανδική δουλειά και επιθυμούν, μετακινούμενοι σε δουλειά στο εξωτερικό, να «μεταφέρουν» αυτό το ποσό σε ξένο συνταξιοδοτικό ταμείο.
Ένας από τους ακυρωθέντες όρους είναι ότι το ξένο συνταξιοδοτικό ταμείο δεν πρέπει να προσφέρει ευρύτερες δυνατότητες εξαγοράς απ’ ό,τι στην Ολλανδία. Σε περίπτωση καταβολής πριν από την ηλικία συνταξιοδότησης, στην Ολλανδία πρέπει να καταβληθεί φόρος εισοδήματος επί του ποσού. Η μετεγκατάσταση και στη συνέχεια η πρόωρη καταβολή της σύνταξης που έχει συσσωρευτεί στην Ολλανδία γινόταν σχεδόν αδύνατη με αυτόν τον όρο που επέβαλε η Ολλανδία.
Η Ολλανδία επίσης όριζε ως προϋπόθεση το ξένο συνταξιοδοτικό ταμείο να αναλάβει ευθύνη για την απόδοση των ολλανδικών φορολογικών υποχρεώσεων σχετικά με τις (μελλοντικές) συνταξιοδοτικές πληρωμές. Σχεδόν κανένα ταμείο δεν θέλει να εκδώσει τέτοια δήλωση. Η ανάληψη ευθύνης είχε ως σκοπό την μελλοντική είσπραξη φόρων, προκειμένου να αποτραπεί η αθέλητη χρήση φορολογικών εκπτώσεων για τη δημιουργία συνταξιοδοτικού κεφαλαίου.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκρινε ότι αυτοί οι δύο όροι παραβιάζουν το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων, καθώς η Ολλανδία με αυτόν τον τρόπο εμποδίζει την αποδοχή εργασίας στο εξωτερικό. Αυτό θα ίσχυε επίσης για αλλοδαπούς που εργάζονται στην Ολλανδία αν μετά από κάποια χρόνια επιθυμούσαν να επιστρέψουν στη χώρα τους.
Η απόφαση των ευρωπαϊκών δικαστών σημαίνει επίσης ότι αυτοί οι δύο συγκεκριμένοι όροι δεν επιτρέπεται πλέον να τίθενται άμεσα κατά τη διεθνή ατομική μεταφορά αξίας συντάξεων. Για την Ολλανδία, η αντιμετώπιση των φορολογικών συνεπειών της πρόωρης καταβολής συντάξεων στο εξωτερικό μπορεί να γίνει μόνο μέσω συμφωνιών φορολογίας με άλλες χώρες. Ωστόσο, με πολλές χώρες δεν υπάρχει (ακόμα;) φορολογική συμφωνία.
Μεγάλο νομικό ζήτημα μεταξύ της Ολλανδίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι το γεγονός ότι η Ευρώπη θεωρεί ότι τα αποθεματικά των ολλανδικών συνταξιοδοτικών ταμείων πρέπει να υπολογίζονται ως μέρος της ολλανδικής φορολογικής περιουσίας. Η Ολλανδία το αμφισβητεί και ισχυρίζεται ότι τα χρήματα των συντάξεων ανήκουν συλλογικά σε εργοδότες και συνδικάτα και όχι στο κράτος. Στις άλλες χώρες της ΕΕ τα συνταξιοδοτικά χρήματα (από το κράτος) συγκεντρώνονται ως «φόροι», ενώ στην Ολλανδία αποτελούν ειδικό σκοπό φορολόγησης («αναβαλλόμενους μισθούς»).
Ο γ.γ. Οικονομικών Βαν Ρίι δήλωσε σε αντίδρασή του ότι τώρα πρέπει να προσαρμοστούν κάποιες διατάξεις του Νόμου περί Συντάξεων και της φορολογικής νομοθεσίας. Για να αποφευχθούν τέτοια φορολογικά μονοπάτια, η Φορολογική Υπηρεσία θα παρακολουθεί σε ποιες χώρες γίνονται τέτοιες μεταφορές αξίας και για ποια ποσά.
Πότε και πώς θα γίνει αυτό δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί. Σίγουρα όμως θα είναι σαφές ότι οι Βρυξέλλες θα ελέγχουν αν η Ολλανδία προσαρμόζει τώρα τους νόμους περί Συντάξεων στα συγκεκριμένα σημεία σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο.

