Με πρόταση του Ολλανδού ευρωβουλευτή Jan Huitema (VVD/Renew) καθορίζεται τώρα ότι το Βρυξέλλες πρέπει πρώτα να εξασφαλίσουν ότι υπάρχουν διαθέσιμα αρκετά φιλικά προς τη φύση υποκατάστατα των λιπασμάτων, πριν επιβληθεί οποιοςδήποτε περιορισμός.
Επίσης πρέπει να γίνει διάκριση ανάμεσα σε «πραγματικά επιβλαβή» φυτοφάρμακα και σε «ανενεργά» είδη. Ο Huitema ήταν ένας από τους επτά συντάκτες των συμβιβασμών σχετικά με τον νόμο SUR για τα φυτοφάρμακα.
Επιπλέον, εισάγεται τώρα ένα «χειρόφρενο» στο νόμο. Εάν το 2029 δεν υπάρχουν επαρκή υποκατάστατα, η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να μειώσει τον στόχο μείωσης.
Παρά το γεγονός ότι οι αριστερές ομάδες και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις διεξήγαγαν εκτεταμένη εκστρατεία κατά της παράτασης χρήσης της γλυφοσάτης, δεν υπήρξε πλειοψηφία στην επιτροπή περιβάλλοντος για την απόρριψη της προτεινόμενης δεκαετούς παράτασης. Αν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει τυπικά λόγο για την επανέγκριση, η απόρριψή του θεωρείται ως χειρονομία προς τους 27 υπουργούς περιβάλλοντος που είναι κατά πλειοψηφία υπέρ.
Αυτό ανοίγει επίσης το ενδεχόμενο ενός τελευταίου συμβιβασμού εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που βρίσκεται υπό επεξεργασία σε παρασκηνιακό επίπεδο. Τον επόμενο μήνα, η Γαλλία εντός της ΕΕ θα μπορούσε να έχει καθοριστική ψήφο για τον περιορισμένο χρησιμοποιήση της γλυφοσάτης.
Οι συμβιβασμοί της επιτροπής περιβάλλοντος αποτελούν επίσης προσπάθεια να ευθυγραμμιστούν με τους συναδέλφους τους της επιτροπής γεωργίας (agri). Στο τέλος Νοεμβρίου, το πλήρες κοινοβούλιο πρέπει να ψηφίσει τους νόμους περί λιπασμάτων. Δεν είναι σαφές εάν το Στρασβούργο και οι Βρυξέλλες θα καταλήξουν σε συμφωνία.
Περίπου δέκα χώρες της Ανατολικής Ευρώπης προσπαθούν από την αρχή να μπλοκάρουν πλήρως την πρόταση SUR. Έντεκα χώρες της ΕΕ ζητούν την κατάργηση της υποχρεωτικής κατανομής στόχων ανά χώρα. Οι συμβιβασμοί της envi κινούνται επίσης προς αυτήν την κατεύθυνση.
Παρόμοιες καταστάσεις παρουσιάζονται και με άλλες προτάσεις του Ευρωπαϊκού Πράσινου Συμφώνου που εκκρεμούν. Οι υπουργοί και οι πολιτικοί της ΕΕ καλούνται να συμφωνήσουν και στην (τελική) διαχείριση του νόμου για την αποκατάσταση της φύσης, της οδηγίας για το έδαφος της ΕΕ («καθαρή λογιστική γης»), στις πλαστικές (λαχανικών) συσκευασίες και στην οδηγία για τα απόβλητα (μείωση σπατάλης τροφίμων, και στη γεωργία).