Αυτό γίνεται μόλις λίγες ημέρες πριν από τη συνεδρίαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 13 Οκτωβρίου, όπου τα κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να ψηφίσουν.
Η ψήφος μπορεί να είναι υπέρ, κατά ή αποχή, δήλωσε η αναπληρώτρια πρωθυπουργός Καρίεν βαν Γκεννίπ μετά τη λήξη του εβδομαδιαίου υπουργικού συμβουλίου. «Όλες οι επιλογές είναι ακόμα στο τραπέζι». Σύμφωνα με τη βαν Γκεννίπ, υπάρχει ακόμη «πολλά σε κίνηση, και στην Ευρώπη». Το Κοινοβούλιο θεωρεί ότι η Ολλανδία πρέπει να ευθυγραμμιστεί με τη Γερμανία και την Αυστρία, που τάσσονται υπέρ της απαγόρευσης της χρήσης γλυφοσάτης.
Με αυτό αναφέρθηκε στη συζήτηση της περασμένης Τετάρτης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου η Επίτροπος Στέλλα Κυριακίδη (Ασφάλεια Τροφίμων & Υγεία) για την ώρα διατήρησε την προτεινόμενη παράταση έγκρισης.
Έγινε ωστόσο σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εργάζεται σε μερικές δευτερεύουσες προσαρμογές, προσπαθώντας να εξασφαλίσει την υποστήριξη αρκετών κρατών μελών. Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να επιβάλλουν επιπλέον δικούς τους περιορισμούς, όπως πρόσφατα κάνει η Γαλλία.
Η ατομική αυτή προσέγγιση υποστηρίζεται από τα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ, αλλά όχι από τη Γερμανία και την Αυστρία, και πιθανώς ούτε από τη Γαλλία και την Ολλανδία. Στην περίπτωση αυτή, την επόμενη εβδομάδα στην επιτροπή SCoPAFF δεν θα υπάρξει κατάλληλη πλειοψηφία ούτε υπέρ ούτε κατά. Αυτό είχε συμβεί και πέρυσι, οπότε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έπρεπε τότε να αποφασίσει προσωρινή παράταση για να επιτραπεί πρόσθετη έρευνα.
Όπως ήταν αναμενόμενο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τα αριστερά και τα πράσινα κόμματα ήταν κατά της πρότασης και ζήτησαν πλήρη απαγόρευση σε όλη την ΕΕ. Ορισμένοι απείλησαν ακόμη και με νομικά μέτρα εναντίον της Επιτροπής. Η φιλελεύθερη ομάδα Renew σημείωσε ότι το εν λόγω φυτοφάρμακο προφανώς δεν είναι αρκετά επικίνδυνο ώστε να αποσυρθεί από την αγορά, όπως είχε γίνει παλιότερα με τον αμίαντο.
Ακόμη και πολιτικοί της ΕΕ από αγροτικώς φιλικές ομάδες όπως οι EVP/CDA και ECR/SGP, που τάσσονται υπέρ μιας 'περιορισμένης' παράτασης, δηλώνουν ότι η γλυφοσάτη τελικά πρέπει να «αποσυρθεί». Προειδοποιούν επίσης για τον κίνδυνο που μπορεί να δημιουργηθεί αν κάθε χώρα εισάγει δικούς της διαφορετικούς κανόνες, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανταγωνισμό μεταξύ αγροτών διαφορετικών κρατών μελών εντός της κοινής γεωργικής πολιτικής.