Τέτοιου είδους κρατήσεις για εξοχικές κατοικίες και ταξίδια σαββατοκύριακου γίνονται συνήθως μέσω διαδικτυακών πλατφορμών όπως το Airbnb, το Booking, το Expedia και το TripAdvisor.
Στις χώρες της ΕΕ η ενοικίαση για διακοπές και άλλες βραχυχρόνιες περιόδους έχει αυξηθεί εκρηκτικά τα τελευταία χρόνια. Σίγουρα το ένα τέταρτο των τουριστικών καταλυμάτων προσφέρεται απευθείας μέσω διαδικτύου. Υπάρχουν πολλές ακραίες περιπτώσεις, όπως ο μαζικός τουρισμός και η παράνομη ενοικίαση. Επιπλέον, αυτό συμβαίνει κυρίως στις μεγάλες πόλεις εις βάρος της κατοικίας για όσους αναζητούν σπίτι.
Οι ιστότοποι κρατήσεων και οι ιδιοκτήτες θα πρέπει σύντομα να καταγράφουν και να μοιράζονται δεδομένα με τις αρχές. Επίσης, οι διαφημιστές πρέπει να ελέγχουν αν πρόκειται όντως για νόμιμη ενοικίαση. Οι τοπικές αρχές μπορούν επίσης να ζητούν από τις πλατφόρμες να αφαιρούν παράνομες προσφορές και αγγελίες. Επίσης, μπορούν να επιβάλλουν πρόστιμα σε πλατφόρμες ή ιδιοκτήτες που δεν συμμορφώνονται με τους κανόνες.
Κάθε χώρα της ΕΕ πρέπει να αποκτήσει ένα ψηφιακό γραφείο όπου οι ιστότοποι κρατήσεων θα παρέχουν μηνιαίως πληροφορίες για τις ενοικιάσεις, π.χ. για τον αριθμό διανυκτερεύσεων και των επισκεπτών που έχουν διαμείνει. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ρυθμιστεί και η απόδοση του δημοτικού φόρου τουρισμού.
Η Ολλανδή ευρωβουλευτής Κιμ βαν Σπαρρεντάκ (GroenLinks) είναι η εισηγήτρια του ΕΚ για τον φάκελο Ενοικιάσεις Βραχυχρόνιας Διαμονής. «Οι πόλεις αντιμετωπίζουν μια κορύφωση στην παράνομη βραχυχρόνια τουριστική ενοικίαση. Αυτό καθιστά πιο δύσκολη τη διαβίωση και μειώνει την προσιτότητα σε πόλεις σε όλη την Ευρώπη», εξηγεί η βαν Σπαρρεντάκ.
Από την εμφάνιση των διαδικτυακών πλατφορμών ενοικίασης όπως Airbnb και Booking, περίπου πριν από δεκαετία, ο αριθμός των καταλυμάτων βραχυχρόνιας διαμονής έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Αν και αυτός ο τύπος ενοικίασης προσφέρει πλεονεκτήματα στους ιδιοκτήτες, συμπεριλαμβανομένων των «δεύτερων κατοικιών», τους τοπικούς ιδιοκτήτες, τους τουρίστες, την οικονομία και τις τοπικές αρχές, αποδεικνύεται από έρευνες ότι απαιτούνται κατάλληλοι κανόνες για την αντιμετώπιση των καταχρήσεων.
Πολλές περιοχές αντιμετωπίζουν έλλειψη ρυθμίσεων με αποτέλεσμα να δημιουργούνται καταχρήσεις όπως υπερβολικές τιμές ενοικίασης, εκδίωξη μόνιμων κατοίκων, μαζικός τουρισμός και αθέμιτος ανταγωνισμός.