Αναμένει στις διαπραγματεύσεις τριλογίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καταφέρει να απομακρύνει το ήδη απογυμνωμένο από τη Verschlechteringsverbod («απαγόρευση επιδείνωσης») και από «περαιτέρω νομικοποίηση της περιβαλλοντικής πολιτικής».
Η Van der Wal δήλωσε το απόγευμα της Τρίτης στο Λουξεμβούργο, μετά το Συμβούλιο Περιβάλλοντος της ΕΕ, ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη φέρει πολλές διευκολύνσεις, αλλά θα προτιμούσε να είχε αφαιρεθεί η πρόταση από την ατζέντα από την εκ περιτροπής πρόεδρο της ΕΕ, τη Σουηδία.
Ωστόσο, μια ειδική πλειοψηφία (μεγάλων) χωρών της ΕΕ θεωρεί την πρόταση αρκετά ώριμη για μια τελική διαπραγματευτική φάση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, χωρίς να οδηγηθεί σε οριστική ψηφοφορία ήδη τώρα.
Η Van der Wal επανέλαβε ότι στηρίζει τον κύριο στόχο της ανάκτησης της φύσης διότι η Ολλανδία έχει να αναπληρώσει πολλά από τις τελευταίες είκοσι, τριάντα χρόνια. Δεν ήθελε να ψηφίσει κατά της πρότασης και θα απέχει από ψηφοφορία αν χρειαστεί.
Σε ερώτηση αν τώρα θα πιέσει τους ολλανδούς βουλευτές του κόμματος VVD στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για στήριξη, απάντησε ότι αναμένει να συζητήσει με πολλούς πολιτικούς της ΕΕ σχετικά με στοιχεία της πρότασης τις επόμενες εβδομάδες.
Ο πρόεδρος της επιτροπής περιβάλλοντος ENVI του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο Γάλλος Pascal Canfin, χαρακτήρισε την απόφαση των υπουργών να στηρίξουν την πρόταση ως ενθάρρυνση για την επιτροπή του που πρέπει να καθορίσει θέση την επόμενη εβδομάδα (27 Ιουνίου). Την προηγούμενη εβδομάδα οι ψήφοι ήταν ισόπαλοι: 44 έναντι 44.
Η Υπουργός Van der Wal εξέφρασε ικανοποίηση που οι Επίτροποι της ΕΕ χαλαρώνουν την «υποχρέωση αποτελέσματος» σε «υποχρέωση προσπάθειας». Επίσης, οι Επίτροποι της ΕΕ θέλουν να αποτρέψουν απειλή επιβράδυνσης κατασκευών, γι’ αυτό και τα κράτη μέλη αποκτούν περισσότερη αυτονομία σχετικά με το τι θα επιτρέπεται και τι όχι.
Ωστόσο, η Van der Wal εξακολουθεί να έχει αντιρρήσεις για μια τέτοια «προσέγγιση έργου προς έργο». Σε μια μικρή πυκνοκατοικημένη χώρα με πολλά Natura 2000 σημεία και φυσικές περιοχές, λέει ότι φοβάται ακόμη «διάφορα θέματα αδειοδότησης, διαδικασίες και νομικοποίηση της φύσης».
Χωρίς να μπει σε λεπτομέρειες, είπε ότι τα επιμέρους κράτη δεν πρέπει μόνο να έχουν τον χώρο να αποφασίζουν κατά το ήμισυ για το περιεχόμενο (της περιβαλλοντικής πολιτικής), αλλά και για το πώς αυτό (που διαφέρει ανά χώρα) θα οργανώνεται. Ανέφερε ότι θα προσπαθήσει να το πετύχει αυτό μαζί με ορισμένες χώρες που έχουν κοινές απόψεις, όπως το Βέλγιο, τη Φινλανδία και τη Μάλτα.