Την Τρίτη το απόγευμα, ο Τίμερμανς εξέφρασε ικανοποίηση επειδή η πρότασή του έλαβε υποστήριξη από την πλειοψηφία των Υπουργών Περιβάλλοντος της ΕΕ. Ακόμη και χώρες που δηλώνουν ότι (ακόμη;) δεν υποστηρίζουν το νομοσχέδιο (όπως Ολλανδία - σημ. συντ.), σύμφωνα με εκείνον θεωρούν πως τα κράτη της ΕΕ πρέπει να εξασφαλίσουν τη βελτίωση της φύσης και σίγουρα να αποτρέψουν περαιτέρω επιδείνωση.
Όσον αφορά τις πρόσφατες τροποποιήσεις στην πρόταση, ο Τίμερμανς δήλωσε ότι δεν αποτελούν αποδυναμώσεις επειδή εξαρχής δεν υπήρχε «υποχρέωση επίτευξης αποτελέσματος». Δεν συμφώνησε με την κριτική των οργανώσεων για το περιβάλλον που υποστηρίζουν ότι η πρόταση έχει τόσο πολύ εξασθενήσει που δεν αναμένεται ουσιαστική βελτίωση στη φύση.
Δεν συμφωνεί με την αντίδραση της Υπουργού Βαν ντερ Βαλ ότι «υπάρχει κίνδυνος δικαστικοποίησης της περιβαλλοντικής πολιτικής και ότι οι δικαστές μπορούν να αναμειχθούν παντού». Η Βαν ντερ Βαλ δήλωσε την Τρίτη ότι στους επόμενους μήνες θα προσπαθήσει στο τρίμερες διάλογο να μειώσει περαιτέρω αυτόν τον κίνδυνο.
Ο νόμος για την αποκατάσταση της φύσης είναι ευρωπαϊκός κανονισμός. Αυτό που προβλέπει είναι ότι τα κράτη πρέπει να καταρτίσουν σχέδιο αποκατάστασης της φύσης. Το τι περιλαμβάνουν σε αυτό το σχέδιο είναι ευέλικτο ανά χώρα. Όσο πιο σαφώς θέτουν όρια και διατυπώνουν στόχους στο σχέδιό τους, όσο πιο συγκεκριμένα προσδιορίζουν τις αρμοδιότητες και τα στοιχεία, τόσο λιγότερο πεδίο έχουν οι δικαστές να «ερμηνεύσουν» κάτι, όπως εκτιμάται.
Σχετικά με τον αποκλεισμό που απειλούν να επιβάλουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι ομάδες του ΕΛΚ/CDA, Renew/VVD, ECR/SCP, JA21 και FvD, ο Τίμερμανς υπενθύμισε τη συμφωνία συνασπισμού των τριών κεντρώων κομμάτων του 2019. Βάσει αυτής, το ΕΛΚ έχει συνεργαστεί εποικοδομητικά τα τελευταία χρόνια σε άλλους κλιματικούς νόμους, όπως το Fit for 55 κατά της εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου CO2. Ένα μέλος του ΕΛΚ (Peter Liese) ήταν μάλιστα ο εισηγητής για τις προτάσεις σχετικά με το Σύστημα Εμπορίας Εκπομπών (ETS).
Ο Τίμερμανς απηύθυνε έκκληση στον επικεφαλής της ομάδας του ΕΛΚ, Manfred Weber, να προτείνει συγκεκριμένες προτάσεις, συμβιβασμούς ή επιθυμίες «ώστε να μπορέσουμε να συζητήσουμε το περιεχόμενο. Το να συμμετέχεις στις διαπραγματεύσεις σημαίνει εκ προοιμίου ότι μπορείς να προσθέσεις τις δικές σου προτεραιότητες στο τελικό αποτέλεσμα. Αν δεν κάθεσαι στο τραπέζι, τότε το περιεχόμενο δεν θα κινηθεί προς την πλευρά σου», τόνισε.