Η αναθεώρηση εκσυγχρονίζει την υπάρχουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία και διευκρινίζει ποια χώρα είναι υπεύθυνη για την κοινωνική ασφάλιση όταν οι εργαζόμενοι σε διασυνοριακές περιοχές δραστηριοποιούνται σε περισσότερες από μία χώρες. Οι εθνικοί φορείς υποχρεούνται να ανταλλάσσουν ταχύτερα πληροφορίες για να εντοπίζουν καλύτερα λάθη, καταχρήσεις και απάτες σε επιδόματα. Επίσης, θα ενισχυθεί η αντιμετώπιση κατασκευαστικών δομών με τα λεγόμενα εταιρικά κουτιά (brievenbusbedrijven).
Διασυνοριακοί εργαζόμενοι
Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές αφορά τη θέση των διασυνοριακών εργαζομένων. Μέχρι τώρα, το επίδομα ανεργίας λόγω πλήρους απώλειας εργασίας καταβάλλονταν συνήθως από τη χώρα όπου διέμενε ο εργαζόμενος. Από εδώ και στο εξής, αυτή η ευθύνη μετατοπίζεται σε πολλές περιπτώσεις στη χώρα όπου ο εργαζόμενος πραγματικά απασχολήθηκε. Όποιος έχει εργαστεί τουλάχιστον 22 συνεχόμενες εβδομάδες στη χώρα της εργασίας ή είναι ασφαλισμένος εκεί, λαμβάνει το επίδομα από αυτή τη χώρα. Αυτό δημιουργεί μεγαλύτερη σαφήνεια σχετικά με την κατανομή των ευθυνών μεταξύ των κρατών-μελών.
Καμία καθυστέρηση
Το Λουξεμβούργο κατάφερε κατά τις διαπραγματεύσεις να εξασφαλίσει μια εξαιρετικά μακρά μεταβατική περίοδο. Έτσι δίνεται στην κυβέρνηση του Λουξεμβούργου επιπλέον χρόνος για να προσαρμόσει τις διοικητικές διαδικασίες, τα συστήματα πληροφορικής και την ανταλλαγή δεδομένων με τις γειτονικές χώρες.