نشست سران سازمان تجارت جهانی (WTO) بیانیه پایانی را منتشر کرد اما نتایج ملموس بسیار کمی داشت.
این بیانیه پایانی همه کشورها را ملزم میکند تا «اقداماتی برای قابل پیشبینیتر کردن تولید و تجارت کشاورزی و در نتیجه کمتر نوسان داشتن قیمتها انجام دهند». اما نحوه دستیابی به این هدف در جلسات بعدی درون سازمان تجارت جهانی مشخص خواهد شد.
نشست سالانه سازمان تجارت جهانی در ابتدا تهدید به شکست کامل داشت و به مدت دو روز تمدید شد. در مقطعی به نظر میرسید مجموعهای از خواستههای هند، که خود را مدافع کشاورزان و ماهیگیران فقیر و کشورهای در حال توسعه میداند، مذاکرات را کاملا فلج خواهد کرد، اما به گزارش منابع تجاری، نهایتا به یک مصالحه دست یافتند.
در سازمان تجارت جهانی همه تصمیمها با اجماع گرفته میشود، بنابراین عملا هر کشور حق وتو دارد. این نخستین بار در سه سال گذشته بود که بیش از صد وزیر تجارت به دلیل پاندمی کرونا توانستند به صورت حضوری گرد هم آیند. زیر نظر رئیسجمهور سابق آمریکا، ترامپ، سازمان تجارت جهانی نتوانسته بود پیشرفتی داشته باشد زیرا آمریکا کاملاً راه خود را میرفت و مایل به توافقات بینالمللی نبود.
یکی از نتایج ملموس در حوزه کشاورزی این است که کشورهای عضو سازمان پس از سه سال مذاکره توافق کردند محدودیتها بر روی خرید کمکهای غذایی انساندوستانه توسط برنامه جهانی غذا (WFP) سازمان ملل متحد برداشته شود.
همچنین تصمیم گرفته شد تا یارانههای مضر ماهیگیری پس از بیست سال مذاکره حذف شوند. توافق برای محدود کردن یارانههای ماهیگیری دومین توافقنامه چندجانبه در تاریخ ۲۷ ساله سازمان تجارت جهانی است و بسیار بلندپروازانهتر از اولین توافق است که هدف آن کاهش بوروکراسی بود.