از مجموع تولید سالانه جهانی که ۴ میلیارد تن غذا در سال است، یکچهارم آن از بین میرود. طبق گزارش سازمان جهانی غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد (فائو)، تقریباً ۱٫۳ میلیارد تن غذای خوراکی هدر میرود. دانشگاه ادینبورگ معتقد است این درصد حتی بالاتر است و نزدیک به ۴۴ درصد تولیدات کشاورزی هرگز توسط انسانها مصرف نمیشود.
«در حال حاضر کره زمین حدوداً ۷.۸ میلیارد جمعیت دارد و هر فرد به طور متوسط به ۱.۴ کیلوگرم غذا نیاز دارد»، بر اساس مطالعهای تازه از خبرگزاری بریتانیایی بلومبرگ-گرین. «این یعنی سالانه تقریباً ۳.۷ میلیارد تن غذا برای تغذیه کل جمعیت جهان لازم است.» در عین حال باید از تخریب گسترده مناطق طبیعی برای تولید غذا جلوگیری شود.
محققان تأکید میکنند: «کشورهای در حال توسعه به اندازه کشورهای توسعه یافته غذا هدر میدهند.» «تنها شکل هدررفت متفاوت است. در کشورهای ثروتمند بیش از ۴۰ درصد از تلفات در فروشگاهها و خانه مصرفکنندگان رخ میدهد. در کشورهای فقیرتر که خانوارها میزان کمتری هدر میدهند، بیش از ۴۰ درصد تلفات بین زمان برداشت محصول و تحویل اتفاق میافتد.»
بر اساس آمارهای مؤسسه تحقیقات سیستمهای زیستمحیطی (Esri)، در نهایت فقط بین ۳۰ تا ۵۰ درصد از تولید بالقوه واقعاً مصرف میشود. به پتانسیل هدر رفته زمینهای کشاورزی که به درستی استفاده نمیشوند اشاره شده که با تکنیکها و مدیریت بهتر میتوان به ازای هر هکتار محصولات بیشتری به دست آورد. امکان دستیابی به تولید سالانه ۹ میلیارد تن غذا وجود دارد.
بر اساس تحقیق سازمان ملل متحد، ۲.۲ میلیارد هکتار از زمینهای کشاورزی پیشین که تخریب شدهاند، میتوانند از طریق استفاده مسئولانه از کودهای شیمیایی و آبیاری احیا شوند. بخشی از این زمینهای بازیابی شده به جنگلکاری اختصاص مییابد اما مابقی باید بتوانند سالانه حدود ۵۰۰ میلیون تن غذا تولید کنند»، طبق مطالعه بلومبرگ.
بلومبرگ همچنین میگوید: «همه محصولات خوراکی برای مصرف غذایی نیستند.» تقریباً ۶۰۰ میلیون هکتار زمین برای کشت محصولاتی به منظور تولید اتانول، سوخت خودرو، استفاده میشود. تغییر به خودروهای برقی میتواند زمینهای کشاورزی آزاد شده برای تولید غذا فراهم کند که این امر توان تغذیه ۲۸۰ میلیون نفر بیشتر را میسر میسازد.»
«البته اینها صرفاً محاسبات نظری هستند. سیاست، اقتصاد، فرهنگ و تجارت نیز در زنجیره غذایی تأثیرگذارند. هیچ سیستم کشاورزی هرگز کامل نخواهد بود. اما حتی با اهداف واقعبینانهتر، زمینهای کشاورزی بیش از حد لازم برای تضمین تأمین غذای جمعیت رو به رشد جهان وجود دارد.»