با آغاز جنگ، کشورهای اتحادیه اروپا توافق کردند که واردات انرژی روسیه را در سریعترین زمان ممکن کاهش دهند. هلند تلاش کرده است تا از کمبود انرژی تهدیدآمیز تا حد امکان جلوگیری کند. پس از تحریمهای قبلی بر ذغالسنگ و نفت خام، تحریمها اکنون شامل محصولات نفتی روسیه نیز میشوند. همچنین مدتی است که تقریباً هیچ گاز روسی از طریق خطوط لوله وارد هلند نمیشود.
رابیِتِن، وزیر انرژی (حزب دموکرات ۶۶) گفت که هلند هدف خود را بر این گذاشته است که دیگر به منابع مالی جنگ روسیه کمک نکند. حدود ۶۰٪ از درآمدهای دولتی روسیه از صادرات سوختهای فسیلی تأمین میشد.
جِتِن افزود: «ما به سختی تلاش میکنیم تا نیازهای کنونی گازی را تأمین کنیم؛ به عنوان مثال با امکانپذیر کردن واردات بیشتر LNG از مناطق متنوعتر و پایدارتر، پر کردن ذخایر گازی، سازماندهی خرید مشترک گاز در اروپا و صرفهجویی در انرژی.»
در کوتاه مدت کمبود فیزیکی در هلند پیشبینی نمیشود زیرا ذخایر انباشته شدهاند و پالایشگاههای هلندی به سمت نفت از کشورهای دیگر منتقل شدهاند. همچنین وزیر جِتِن اعلام کرد که هلند ذخایر استراتژیک نفت و محصولات نفتی خود را در وضعیت مناسبی دارد.
مدتی است واردات جایگزین از جمله از استرالیا، آفریقای جنوبی و دیگر کشورهای شمال غرب اروپا ترتیب داده شده است که شکافهای ایجاد شده را جبران کند، به طوری که نیروگاههای ذغالسنگ در هلند هنوز میتوانند جایگزین نیروگاههای گازی شوند.
برای اطمینان از تأمین گاز کافی در زمستان آینده، ذخیرهسازی گاز بار دیگر تا حداقل ۹۰٪ پر خواهد شد. این معادل حدود یک سوم مصرف سالانه ملی است، اما این گاز همچنین توسط کشورهای اروپایی دیگر نیز استفاده میشود. همچنین تلاش میشود ظرفیت واردات گاز مایع افزایش یابد، پس از دو برابر شدن ظرفیت در سال گذشته.

