هلند معتقد است که بریتانیا نباید به شرکت Shell مجوز دهد تا سه سکوی نفتی قدیمی در دریای شمال را به حال خود رها کند. این موضوع را وزیر کورا فان نیووهنوزن در نشست Ospar در لندن، که سازمانی متشکل از کشورهای حاشیه دریای شمال است، اعلام خواهد کرد.
شرکت Shell میخواهد پایههای سه سکوی نفتی را باقی بگذارد به جای اینکه آنها را پاکسازی کند. این بدان معناست که مخازن ذخیرهسازی حاوی ۱۱,۰۰۰ لیتر نفت آلوده و ضایعات شیمیایی نیز روی بستر دریا باقی خواهند ماند. به گفته Shell این کار بهترین گزینه است چون حذف آنها میتواند به محیط زیست آسیب برساند و همچنین خطرناک است.
هفته گذشته سازمان بینالمللی محیط زیست Greenpeace در نزدیکی سکوهای شرکت Shell در دریای شمال اعتراض کرد و این اقدام را تکرار پرونده Brent Spar نامید. زمانی که Shell در سال ۱۹۹۱ برای اولین بار نخواست یک ایستگاه قدیمی ذخیره نفت در دریای شمال را تخریب کند و میخواست آن را در بستر اقیانوس غرق کند، اعتراضات گسترده بینالمللی صورت گرفت. نهایتاً Shell مجبور شد تجهیزات را به خشکی منتقل و تخریب کند.
وزیر هلندی، فان نیووهنوزن (زیرساخت و امور آب) تحقیقی مستقل را به دانشگاه کپنهاگ دانمارک سپرد. این تحقیق نشان داد که Shell معترضات و خطرات را بزرگنمایی کرده است. این شرکت "بهطور کافی ثابت نکرده" که پایههای بتنی به خوبی قابل حذف نیستند و بهتر است مواد آلوده شده روی بستر دریا بمانند. بنابراین وزیر فان نیووهنوزن خواهان تحقیقات بیشتری شده است.
علاوه بر این Shell میتواند صدها میلیون یورو در هزینهها صرفهجویی کند، اگرچه این استدلال تعیینکننده نبود. درخواست Shell هنوز توسط بریتانیا رد نشده است. لندن باید تصمیم بگیرد زیرا سکوهای نفتی در آبهای حائل بریتانیایی قرار دارند. اکنون لندن از کشورهای عضو OSPAR، که کشورهای اروپایی حاشیه شمال شرقی اقیانوس اطلس هستند، درخواست مشاوره کرده است. هدف این سازمان حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی است.
دیگر کشورهای دریای شمال میتوانند نسبت به مجوز احتمالی بریتانیا اعتراض کنند. آلمان این کار را انجام داده و هلند نیز به آن پیوسته است. پس از این نشست OSPAR، نوبت به بریتانیا میرسد که تصمیم بگیرد مجوز را صادر کند یا تحقیقات بیشتری انجام دهد.
در دریای شمال حدود ۶۰۰ سکوی نفتی وجود دارد که باید طی دهههای آینده پاکسازی شود. هزینه این کار حدود ۸ میلیارد یورو است. همه سکویهایی که در عمق آبی کمتر از ۱۰۰ متر باشند و وزنشان کمتر از ۱۰ هزار تن باشد باید حذف شوند. دریای شمال تنها برای استخراج نفت و گاز استفاده نمیشود بلکه توسط ماهیگیری، کشتیها، زیر دریاییها، نصب کابلها و مزرعههای بادی نیز مورد استفاده است.