موضوع پرونده مربوط به یک محموله شیر خشک ابوت برای نوزادان نارس بود که با باکتری آلوده شده بود. این موضوع منجر به بیماری شدید رودهای به نام انتروکولیت نکروزان (NEC) در یک نوزاد شد، بیماریای که به ویژه نوزادان نارس را تهدید میکند و میتواند تهدیدکننده زندگی باشد.
در جریان دادگاه مشخص شد که ابوت پیش از این هشدارهایی درباره مشکلات احتمالی شیر خشک دریافت کرده بود اما این اخطارها به اندازه کافی جدی گرفته نشده بودند. این شرکت به سهلانگاری متهم شد زیرا به موقع اقدام نکرد تا مصرفکنندگان را درباره خطرات مطلع سازد.
هیأت منصفه معتقد بود ابوت باید مسئول شناخته شود و غرامتی معادل ۴۹۵ میلیون دلار به خانواده کودک آسیبدیده اختصاص داد. این غرامت شامل هزینههای پزشکی و همچنین خسارات عاطفی و جسمی است که کودک و والدینش متحمل شدهاند.
ابوت اعلام کرد که با این حکم موافق نیست و قصد دارد به حکم اعتراض کند. این شرکت تأکید کرد که ایمنی محصولاتش در اولویت است و آنها همواره در حال بهبود کنترل کیفیت و پروتکلهای ایمنی خود هستند.
این پرونده حقوقی و حکم صادره توجه گستردهای در رسانهها و صنعت مواد غذایی جلب کرده است. این موضوع بحثی درباره مسئولیتهای تولیدکنندگان مواد غذایی و اقداماتی که برای تضمین ایمنی مصرفکنندگان لازم است به راه انداخته است.
منتقدان تاکید دارند که این پرونده بار دیگر اهمیت شفاف بودن شرکتها درباره ریسکهای محصولاتشان و اقدام پیشگیرانه در نخستین نشانههای بروز مشکل را نشان میدهد.
در واکنش به این حکم برخی سرمایهگذاران و سازمانهای مصرفکننده اعتماد خود را نسبت به مدیریت ابوت و ایمنی محصولات آن زیر سوال بردهاند. هنوز مشخص نیست پیامدهای بلندمدت این پرونده برای شرکت، چه از نظر مالی و چه از نظر اعتبار، چگونه خواهد بود.