مدیرعامل کارلسبرگ، یاکوب-آروپ اندرسن، تأکید کرد که روزبهروز تأمینکنندگان مواد کشاورزی مانند جو و هاپ به سوی روشهای کشاورزی پایدار و احیاکننده تغییر جهت میدهند. «اگر کشاورزان دانمارکی این روند را دنبال نکنند، مجبور خواهیم بود مواد اولیه خود را از جای دیگری تهیه کنیم که ممکن است پیامدهای منفی برای بخش کشاورزی محلی داشته باشد.»
کارلسبرگ به طور مشخص تصمیم گرفته است که در سال ۲۰۳۰، ۳۰ درصد مواد اولیهاش از کشاورزی احیاکننده تأمین شود. تا سال ۲۰۴۰ باید این میزان به ۱۰۰ درصد برسد. مدیرعامل اشاره کرد که کشاورزان دانمارکی به اندازه کافی در ابتکارات سبز سهیم نیستند. این اظهارات باعث خشم سازمانهای کشاورزی شده است. آنها کارخانه آبجو سازی را به سودجویی و انداختن مسئولیت بر دوش کشاورزان متهم میکنند.
این بحث در زمانی مطرح میشود که در بخش کشاورزی گامهایی برای ترویج پایداری برداشته شده است. نمونهای از این اقدامات، گروه DLG است که فعالانه به دنبال اجرای روشهای کشاورزی احیاکننده است.
گروه DLG اخیراً اعلام کرده است که قراردادهای اولیهای با کشاورزان برای پروژههای کشاورزی احیاکننده منعقد کرده است. در ابتدا، این قراردادها شامل ۱۰۰ هکتار کاشت جو برای آبجو است که طبق اصول احیاکننده مانند حداقل شخم زدن زمین، عدم استفاده از حشرهکشها و کاهش مصرف کودهای تجاری کشت میشود.
به گفته DLG، این تحولات در تضاد کامل با انتقادات مدیرعامل کارلسبرگ است که بسیاری از کشاورزان آن را تصویر غیرمتوازن میدانند. نگرانیهای مدیرکارلسبرگ همچنین در زمانی مطرح میشود که بخش کشاورزی دانمارک از لحاظ مالی تحت فشار است. سال گذشته این بخش درآمد قابل توجهی را از دست داد. براساس آخرین آمار، درآمد کشاورزی دانمارک ۸ درصد کاهش یافته است.