معیار موفقیت برای کشاورزان معترض آلمانی ظاهراً ساده است: دوشنبه تجمع ملی آنها در برلین چقدر بزرگ خواهد بود؟ آیا تنها چند صد تراکتور حضور خواهند داشت، چند هزار کشاورز میآیند، یا خیابان آندر لندِن توسط دهها هزار معترض و هزاران دستگاه وسیله نقلیه کشاورزی پر خواهد شد؟
علاوه بر این، سهشنبه و چهارشنبه کمیسیون کشاورزی بوندستاگ جلسه خواهد داشت، پنجشنبه وزرای شانزده ایالت آلمان طرحهای صرفهجویی را بررسی میکنند، و در آخر هفته آینده هفته سبز (Grüne Woche) در برلین آغاز میشود. به طور خلاصه: بسیاری از کشاورزان آلمانی به هر حال قصد داشتند این هفته به برلین سفر کنند.
در هفته گذشته، در حدود ده تجمع منطقهای، هزاران وسیله نقلیه از طریق بزرگراهها به نقاط پرترافیک در شهرهای مختلف آلمان حرکت کردند. سازمانهای کشاورزی آلمان هرچند یک انجمن فدرال کلی به نام Bauernverband (DBV) دارند، اما عمدتاً به صورت منطقهای و ایالتی سازماندهی شدهاند. قدرت سازماندهی و بسیج آنها در سطح ایالتها نهفته است.
این پراکندگی منطقهای در این مورد نقش «کاهنده» در سیاست آلمان دارد. بسیاری از وظایف و اختیارات (و بودجهها!) در اختیار دولتهای شانزده ایالت است. چم اوزدومیر، وزیر فدرال تغذیه و کشاورزی (حزب سبز) هرچند وزیر فدرال است، اما برای بسیاری از تصمیماتش به همکاری وزرای BMEL ایالتها وابسته است.
همچنین این وزرا از احزاب مختلف سیاسی هستند؛ در حال حاضر در شش ایالت وزیر کشاورزی از حزب دموکرات مسیحی/اتحادیه سوسیال-مسیحی (CDU/CSU) هستند. بنابراین در سیاست BMEL در سراسر آلمان تنش زیادی بین ائتلاف و اپوزیسیون، بین احزاب قرمز-زرد-سبز و سیاه وجود ندارد.
هرچند حزب سبز و حزب FDP عمدتاً هدف انتقادات کشاورزان ناامید قرار دارند، اما اوزدومیر با استناد به این موضوع که در پنجاه سال گذشته عمدتاً وزیران CDU (با موافقت SPD) سیاست کشاورزی آلمان را شکل دادهاند، پاسخ میدهد. و به گفتهٔ خودش، در واقع بیشتر سیاستها را «نشکستهاند».
اغلب فعالان کشاورزی بر این نکته توافق دارند که بخش دامداری و کشاورزی و باغبانی آلمان باید مدرن شود؛ این ضرورت توسط کمیسیون آینده بورشرت (که به نوعی یوهان رمکس آلمان است) به وضوح نشان داده شده است. و این ضرورت صرفاً به دلیل فشارهای برلین یا بروکسل درباره تنوع زیستی، رفاه حیوانات، تغییرات اقلیمی یا گرین دیل نیست.
اما سیاست آلمان هنوز درباره این که این گذار کشاورزی چگونه باید تأمین مالی شود اختلاف دارد. آیا مصرفکنندگان باید بپردازند؟ یا باید غولهای صنعت گوشت، سوپرمارکتها و صنعت شیمیایی بخشی از میلیاردها سود خود را در تولید غذا سرمایهگذاری مجدد کنند؟
بخش کشاورزی آلمان در چند سال گذشته عملکرد نسبتاً خوبی داشته، اما مانند دیگر کشورهای اتحادیه اروپا باید انتظار کاهش حمایتهای درآمدی را در سالهای آتی داشته باشد. همچنین مشکلات فراوانی برای جبران عقبماندگی وجود دارد: مانند آلودگی نیترات و مدیریت کودهای دامی. علاوه بر این، اقتصاد آلمان نسبت به کشورهای دیگر اتحادیه اروپا وضعیت ضعیفتری دارد. در دو هفته آینده آمار سالانه و فصلی جدیدی در برلین منتشر میشود؛ احتمال دارد اقتصاد آلمان وارد رکود شود.
محبوبیت ائتلاف آلمان در وضعیت بدی است. گروههای سیاسی و کشاورزی رادیکال سعی دارند بحث درباره سوخت دیزل کشاورزی را به دست بگیرند. رانندگان کامیون و رانندگان قطار قبلاً اعتصاب کردهاند؛ حالا کشاورزان خیابانها را پر میکنند. زیر این آسمان تیره، ائتلاف کانسر اولاف شولتز باید در دو هفته آینده تلاش کند تا صرفهجویی میلیاردی را از طریق بوندستاگ تصویب کند. برای ائتلاف چراغ راهنمایی نیز این یک لحظه سرنوشتساز است...