سازمانهای کشاورزی در نروژ نسبت به یک توافقنامه تجارت آزاد که اسلو قصد دارد با پادشاهی متحد امضا کند، ابراز نگرانی کردهاند. به ویژه این واقعیت که بریتانیاییها پس از ترک اتحادیه اروپا اکنون معیارهای کمتری برای کیفیت مواد غذایی اعمال میکنند، مایه نگرانی صنعت لبنیات نروژ شده است.
مذاکرات بین لندن و اسلو در مرحله پایانی قرار دارد. نروژ عضو اتحادیه اروپا نیست، اما در بسیاری از زمینهها، به ویژه مسائل بینالمللی (توافقنامهها) با اتحادیه همکاری دارد. همچنین نروژ یک توافقنامه واردات و صادرات مستقل با اتحادیه اروپا دارد که تا سال گذشته بریتانیا نیز تحت پوشش این قرارداد بود.
بریتانیا اکنون در تولید شیر و پنیر خود معیارهای کیفی متفاوتی اعمال میکند و به این ترتیب میتواند تولید را (کمی) ارزانتر انجام دهد، که این موضوع ممکن است باعث فشار بر درآمد صنعت لبنیات نروژ در بازار داخلی شود. صنعت لبنیات نروژ میگوید توافق تجارت آزاد میزان خودکفایی نروژ را کاهش داده و درآمدهای کشاورزی این کشور را تضعیف خواهد کرد.
علاوه بر این، گفته میشود این توافقنامه با تعهدات مربوط به اهداف پایداری سازمان ملل متحد در تضاد است. با اشاره به این نکته، کشاورزان نروژی به انتقادات اتحادیه اروپا از توافقنامه مرکوسور اشاره میکنند که گفته میشود توجهی به آسیبهای زیستمحیطی جنگلهای بارانی برزیل ندارد.
این توافق تجاری به صورت محرمانه و پشت درهای بسته نهایی میشود. اعلامیه سازمان ملل برای کشاورزی (UNDROP، ماده ۱۳) تصریح میکند کسانی که تحت تأثیر یک توافق تجاری قرار میگیرند حق دارند شنیده شوند. با این حال، بخش کشاورزی فرصت مشارکت نداشته است.
کمیته بینالمللی در انجمن کشاورزان و مالکین کوچک نروژ (NBS) بنابراین معتقد است که واردات مواد غذایی تولید شده در پادشاهی متحد غیر قابل پذیرش است و باید از توافق برکسیت نروژ مستثنی شود. NBS بر این عقیده است که پادشاهی متحد نباید سهمیههای وارداتی افزایش یافتهای برای گوشت و پنیر دریافت کند.