برای مثال، سال گذشته بیش از ۳۰۰،۰۰۰ خوک دانمارکی به صربستان منتقل شدند. لهستان و آلمان بهطور چشمگیری بزرگترین مصرفکنندگان بچه خوکهای دانمارکی هستند. بیش از یک میلیون به ایتالیا رفتند، اما همچنین به مقصدهای دوردست دیگر نیز ارسال شدند.
حداکثر زمان سفر مجاز در یک حرکت هشت ساعت است، که پس از آن یک دوره استراحت اجباری به مدت یک شبانهروز وجود دارد. در بسیاری از کشورهای اتحادیه اروپا صداهایی برای محدود کردن بیشتر حملونقل حیوانات زنده به گوش میرسد، اما کمیسیون فعلی اروپا در آخرین لحظات از این کار منصرف شده است.
اتحادیه اروپا قوانین مربوط به حملونقل حیوانات که از یک کشور عضو اتحادیه حرکت میکنند را تعیین میکند. این قوانین در مقررات حملونقل تدوین شدهاند که در سال ۲۰۰۵ به اجرا درآمد و تقریباً نزدیک به بیست سال است که بهروزرسانی نشدهاند.
بر اساس آمار جدید دانمارکی درباره حملونقلهای طولانی، همچنین مشخص شده است که تنها ۰٫۶۵ درصد از خوکها برای کشتار به خارج منتقل شدهاند. بیش از ۹۸ درصد خوکها برای «پرورش بیشتر» بودهاند، یعنی بچه خوکهایی که برای پرورش در یک گله خارجی فرستاده شدهاند.
بریتّا رییس، مدیر سازمان Dyrenes Beskyttelse، میگوید: «سال گذشته اولین بار بود که کشاورزان دانمارکی بیشتر از آنچه در داخل کشور کشتار میشد، خوک زنده صادر کردند. و اکنون آمار نشان میدهد اکثریت مطلق بچه خوکها هستند که در حملونقلهای طولانی بیش از هشت ساعت قرار گرفتهاند. این کار محکومبهرده و جهتگیری اشتباهی برای تولید غذای ماست.»
بهویژه صفهای انتظار یا توقفهای دیگر در مسیر در ماههای تابستان باعث افزایش دما در کامیونهای حمل حیوانات میشود که معمولاً سیستم خنککننده در محفظه خود ندارند. با صادرات رکوردی خوکهای دانمارکی و حملونقلهای طولانی حاصل از آن، بحث درباره ضرورت قوانین سختگیرانهتر ادامه دارد.