نیروهای فرمانده نظامی لیبی، خلیفه حفتر، به دلیل حمایت نظامی روسها، روز به روز به پایتخت ترابلس نزدیکتر میشوند. این نیروها موضع دولت لیبی به رسمیت شناختهشده توسط سازمان ملل را تهدید میکنند.
اکنون که ترکیه حمایت نظامی به دولت لیبی ارائه کرده است، به نظر میرسد مداخله نظامی ترکها و روسها در سوریه رو به پایان است. همچنین به نظر میرسد لیبی بیشتر به محلی برای پناه بردن گروههای مختلف در جبهه سوریه تبدیل شده است.
در نتیجه، تلاشهای اتحادیه اروپا برای کنترل قاچاق انسان در آبهای بینالمللی مدیترانه در معرض خطر قرار گرفته است. به دلیل هرج و مرج در کشور، بسیاری از مهاجران آفریقایی لیبی را به عنوان کشور عبوری به سوی اروپا استفاده میکنند. همچنین سازمانهای جهادی مثل داعش از این هرج و مرج برای پنهان شدن در این کشور استفاده میکنند.
«از زمانی که روسها به نیروهای حفتر پیوستهاند، او سرزمین بیشتری را به دست میآورد. در ده روز اخیر درگیریها به حومه ترابلس گسترش یافته است»، به گفته نماینده سازمان ملل، سلامه، که نمیتواند پیشروی بیشتر را رد کند. همچنین محمد سیاله، وزیر امور خارجه لیبی، تأیید کرد که روسها سهم مهمی دارند و این امکان وجود دارد که ترابلس به دست آنها بیفتد.
از زمان انقلاب سال ۲۰۱۱ که دیکتاتور معمر قذافی سرنگون شد، در لیبی هرج و مرج حاکم است. ارتش ملی خودخوانده لیبی به فرماندهی ژنرال حفتر و مستقر در طبرق، برای قدرت با دولت بهرسمیتشناختهشده بینالمللی در ترابلس به رهبری نخستوزیر فائز السراج میجنگد. حفتر در آوریل حملهای به ترابلس آغاز کرد.
هر دو گروه در لیبی از خارج حمایت میشوند. گفته میشود که ترکیه اخیراً حمایت نظامی از دولت به رسمیت شناختهشده بینالمللی را آغاز کرده است. نیروهای حفتر هفته گذشته یک کشتی باری ترکیهای را در سواحل شرقی لیبی توقیف و بازرسی کردند که خودشان اعلام کردند.
این اعلامیه همزمان با روزی است که پارلمان ترکیه توافق همکاری نظامی و امنیتی با دولت لیبی را تصویب کرد. این امر به آنکارا اجازه میدهد حضور خود در لیبی را گسترش دهد. این توافق با «دولت وفاق ملی» لیبی بسته شده است که توسط سازمان ملل به رسمیت شناخته میشود.
ترکیه همیشه دولت وفاق را در جنگ آن علیه نیروهای حفتر حمایت کرده است. رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، در ۱۰ دسامبر قول داد که اگر دولت لیبی درخواست کند، نیرو اعزام خواهد کرد. نیروهای حفتر نیز حمایت امارات متحده عربی و مصر، دو رقیب منطقهای آنکارا، را دریافت میکنند.