اقتصاددانان سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) و سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO) انتظار دارند که در ده سال آینده تولید غذا سالانه یک و نیم درصد رشد کند. این رشد عمدتاً در اقتصادهای در حال توسعه و کشورهای فقیر رخ خواهد داد و در کشورهای صنعتیشده بسیار کم خواهد بود. همچنین، انتشار گازهای گلخانهای جهانی ناشی از کشاورزی نیز چهار درصد افزایش خواهد یافت.
OECD و FAO در گزارش "چشمانداز کشاورزی ۲۰۲۱-۲۰۳۰" خود اعلام کردند که پیشرفت در کشاورزی تا حد زیادی مبتنی بر دسترسی بهتر به تأمین مالی و سرمایهگذاری در فناوری و زیرساختها خواهد بود.
همانند تولید محصولات زراعی، تولید دام و ماهی نیز طبق پیشبینیهای OECD و FAO بخش عمدهای از رشد خود را از بهبود بهرهوری کسب خواهد کرد. در دامپروری، این بهبود عمدتاً از طریق روشهای تغذیه فشردهتر و اصلاحات ژنتیکی حاصل خواهد شد.
پیشبینی میشود که تولید ماهی پرورشی در طی پنج سال آینده از میزان صید ماهی پیشی گرفته و در ده سال آینده بیش از نیمی از کل تولید ماهی را تشکیل دهد.
کارشناسان بر نقش مهم کشاورزی در تغییرات اقلیمی تأکید میکنند. احتمالاً شدت کربن تولیدات کشاورزی به نسبت کاهش خواهد یافت، زیرا انتشار مستقیم گازهای گلخانهای کندتر از رشد تولید افزایش مییابد.
انتظار میرود میزان غذای در دسترس جهانی به ازای هر نفر به طور متوسط ۴ درصد افزایش یابد. اما این متوسط جهانی تفاوتها بین کشورها و قارهها را پنهان میکند: در سطح جهان هنوز غذای زیادی هدر میرود و میلیاردها نفر از گرسنگی رنج میبرند.
پیشبینی میشود مصرفکنندگان در کشورهای با درآمد متوسط بیشترین افزایش در مصرف غذای خود را داشته باشند، در حالی که تغذیه در کشورهای با درآمد پایین عمدتاً بدون تغییر باقی خواهد ماند.
باتوجه به افزایش آگاهیهای بهداشتی و محیط زیستی، انتظار میرود مصرف گوشت به ازای هر نفر افزایش نیابد و مصرفکنندگان بیشتر به سوی گوشت مرغ و محصولات لبنی به جای گوشت قرمز گرایش پیدا کنند، طبق انتظار آنها.