مایک مورینگ، رئیس شاخه CDU در ایالت فدرال تورینگن آلمان، همچنین از سمت مدیریتی خود کنارهگیری کرد. قبلاً نیز مورینگ اعلام کرده بود که بهزودی از رهبری سیاسی منطقهای کنارهگیری خواهد کرد.
او هفته گذشته تحت فشار قرار گرفت، پس از آنکه فراکسیون منطقهای CDU به همراه حزب بسیار راستگرای AfD، کمدیریکِ لیبرال را به سمت نخستوزیر ایالتی انتخاب کردند، به جای بودو راملوفِ چپگرا. همکاری با حزب جایگزین برای آلمان (AfD) برای حزب ملی CDU ممنوع است.
کمیته مرکزی حزب بهشدت نگران بود چون اعضای حزب در ایالت شرق آلمان به AfD فرصت داده بودند. این انتقادها حتی باعث شد که آنگرت کرامپ-کارنباور، رئیس حزب ملی، اعلام کند که در سال ۲۰۲۱ کاندید جانشینی صدراعظم آنگلا مرکل نخواهد بود و به همین دلیل نیز نمیخواهد دیگر رئیس حزب باقی بماند. بدین ترتیب رقابت بر سر رهبری لیست CDU/CSU در انتخابات آینده کاملاً باز شده است.
Promotion
برای افراد مطلع مدتها پیش روشن بود که آ.ک.ک دیگر جانشین قطعی مرکل نیست. خود صدراعظم نیز ناامیدی خود از «شاهرگش» را پنهان نمیکرد. مرکل از تصمیم خود برای انتقال چراغ رهبری به آ.ک.ک در نیمه دوره خدمت منصرف شد تا او فرصت کافی برای آشنایی پیدا کند. او در نهایت تصمیم گرفت دوره کامل خود را تا پاییز ۲۰۲۱ ادامه دهد.
کرامپ-کارنباور تأکید کرد که جانشین او به عنوان رئیس حزب نیز باید رهبر فهرست نامزدها در انتخابات باشد. او گفت این دو وظیفه باید با هم باشند. «در غیر این صورت CDU از پرسش بازِ اینکه چه کسی کاندید صدراعظمی است ضعیف خواهد شد، به خصوص در زمانی که آلمان به یک CDU قوی نیاز دارد.» منتقدان این سخن را به عنوان انتقاد پنهان آ.ک.ک از مرکل تفسیر کردند که چرا در میانه دوره کنار نرفت.
اختلافات داخلی در CDU همچنین ممکن است به کار دولت فدرال در برلین ضربه بزند. دولت چهارم مرکل به نوعی ازدواج بهظاهر بیعشق با حزب سوسیال دموکرات SPD تبدیل شده که کاملاً دچار آشفتگی است و در نظرسنجیها با AfD برای کسب جایگاه سوم، پس از CDU و سبزها، رقابت میکند. در SPD جریان قوی وجود دارد که میخواهد ائتلاف بزرگ را بشکند.