اگر محصولات کشورهای ثالث این شرایط را نداشته باشند، ممکن است مصرفکنندگان دچار سردرگمی شوند و این امر زمینههای رقابت برابر برای تولیدکنندگان محصولات ارگانیک را مختل میکند.
با توجه به افزایش تقاضا برای محصولات ارگانیک در اروپا، این حکم تاثیر قابل توجهی بر تجارت جهانی محصولات ارگانیک خواهد داشت. در عین حال، میتواند واردات محصولات ارگانیک از کشورهای ثالث را پیچیدهتر و پرهزینهتر کند.
مرکز این پرونده شکایت شرکت آلمانی گیاهان دارویی Herbaria بود. این کارخانه مدعی بود که محصولاتشان با گیاهان دارویی یک شرکت از ایالات متحده آمریکا یکسان است، هرچند شرکت آمریکایی چند ماده غیرارگانیک دیگر نیز اضافه کرده بود که نشان زیستمحیطی اتحادیه اروپا را دریافت کرده بودند.
Promotion
دادگاه اما تأکید کرد که ایالات متحده (همانند چند کشور غیرعضو دیگر اتحادیه اروپا) دارای «اعلامیه برابری» از سوی اتحادیه اروپا است. این بدان معنی است که اتحادیه اروپا معیارهای کاری و تولید ایالات متحده را معادل با معیارهای خود میداند. بنابراین محصولات وارداتی از ایالات متحده میتوانند مطابق با استانداردهای اتحادیه اروپا باشند و اجازه استفاده از نشان ارگانیک اتحادیه اروپا را داشته باشند.
تصمیم دیوان دادگستری اروپا در لوکزامبورگ محدودیتهای سختگیرانهای برای استفاده از نشان ارگانیک اتحادیه اروپا بر روی محصولات جایگزین وضع میکند. هدف این محدودیتها اطمینان دادن به مصرفکنندگان است که محصول واقعاً مطابق با الزامات سختگیرانه اتحادیه اروپا برای غذاهای ارگانیک تولید شده است.
حکم دادگاه تقریباً بیشک تأثیراتی بر تجارت بینالمللی محصولات ارگانیک خواهد داشت. این تصمیم روشن میکند که صادرکنندگان نمیتوانند صرفاً به خاطر دریافت برچسب ارگانیک در کشور خود، از نشان ارگانیک اتحادیه اروپا استفاده کنند.
این امر میتواند موقعیت بازار این کشورها را تضعیف کند، زیرا نشان اتحادیه اروپا در بازار اروپایی دارای ارزش بازاریابی است. این نشان یک نماد مورد اعتماد برای مصرفکنندگانی است که محصولات ارگانیک خریداری میکنند و نبود آن ممکن است تصمیمات خریدشان را تحت تاثیر قرار دهد.
علاوه بر این، شرکتهای غیرعضو اتحادیه اروپا باید فرآیندهای تولید خود را تغییر دهند اگر میخواهند دسترسی به بازار اروپا را حفظ کنند. رویکرد «اثر آینهای» در سالهای اخیر بیشتر در سیاست تجارت اتحادیه اروپا به کار گرفته شده است، به ویژه در واردات محصولات و کالاهای تهدیدکننده محیط زیست. با این سیاست، بروکسل تلاش میکند از عقب ماندن تولیدکنندگان اتحادیه اروپا در برابر رقبای غیر اتحادیهای خود به خاطر معیارهای زیستمحیطی و اقلیمی جلوگیری کند.