کارولا شولتن، وزیر موقت کشاورزی، طبیعت و غذای هلند، در برابر الزام نصب دوربینها بر برخی کشتیهای ماهیگیری برای کنترل ماهیگیری در دریا مقاومت نمیکند. به گفته او، در میان ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا، اکثریت طرفدار اجرای نظارت تصویری هستند که این امر باعث نارضایتی شدید بخش ماهیگیری شده است.
پارلمان اروپا معتقد است که باید قوانین بهتری برای کنترل صید ماهی وضع شود. کشتیهای ماهیگیری که در تخطی از سهمیههای صید و اجرای الزامی تخلیه ماهیهای صیدشده، موسوم به «آئنلندپلیخت» گرفتار شدهاند، باید مجبور به نصب سیستم نظارت دوربینی در محوطه کاری خود شوند.
پارلمان اروپا همچنین معتقد است که کشتیهای ماهیگیری باید مجهز به سیستم جیپیاس باشند تا بتوان موقعیت آنها را به صورت دائمی کنترل کرد. همانطور که در مورد زنجیره تأمین مواد غذایی از مزرعه تا سفره وجود دارد، مصرفکننده نیز باید بداند ماهی از کجا آمده است.
با نصب دوربینها میتوان مقدار ماهی خارج شده از تورها و همچنین آیا ماهیهای کوچک و غیرمجاز به طور پنهانی به دریا برگردانده میشوند یا نه را کنترل کرد. طبق تحقیقات، الزامی که چند سال پیش تحت عنوان «آئنلندپلیخت» اجرا شد، هنوز به طور گسترده نقض میشود.
بازگرداندن ماهیهای کوچکتر از حد مجاز (که درآمد کمتری دارند) در سال ۲۰۱۶ از طریق اجرای «آئنلندپلیخت» ممنوع شد، اما طبق نظر رسمی نهاد مشاوره ماهیگیری کمیسیون اروپا، هنوز به طور گسترده ادامه دارد.
پیتر فان دالن، نماینده پارلمان اروپا از حزب مسیحی اتحاد، الزام نصب دوربین را سیگنال کاملاً اشتباهی از سوی اتحادیه اروپا خطاب به ماهیگیران دانست و گفت: «این نشان میدهد که بیشتر نمایندگان پارلمان اروپا هنوز به ماهیگیران مظنون هستند.»
حزب دموکرات مسیحی (CDA) و حزب جامعه مسیحی (SGP) از این اقدام تهدیدآمیز ناامید شدهاند. آنی شرایر، نماینده پارلمان اروپا از CDA، میگوید: «این ضربهای به ماهیگیران هلندی است.» SGP نیز آن را «شکار جادوگران» و «برادر بزرگ در عرشه» توصیف میکند.
آنیا هازکامپ از حزب حیوانات، اما کنترل بهتر صیدهای جانبی گونههای آسیبپذیر را نه تنها در راستای حفظ جمعیت ماهیها، بلکه در نهایت در راستای منافع خود بخش ماهیگیری میداند.