از سال ۲۰۲۰، بلغارستان در چنگال بیثباتی سیاسی بهویژه به دلیل فساد و سیاستهای جناحی گرفتار شده است. این ناارامی باعث استعفای اخیر نخستوزیر بویکو بوریسوف پس از اعتراضهای گسترده شد.
در این انتخابات، حزب GERB تحت رهبری نخستوزیر بوریسوف بار دیگر بهعنوان یکی از نامزدهای اصلی مطرح است، اگرچه پس از آن یافتن شرکای ائتلافی پایدار احتمالاً همچنان دشوار خواهد بود. در همین حال حمایت از حزب راستگرای افراطی وزراژدان (Vazrazhdane) که موضعی فوقالعاده ملیگرایانه و طرفدار روسیه دارد، رو به افزایش است.
چشمانداز سیاسی بلغارستان به دلیل تنش میان احساسات طرفدار غرب و طرفدار روسیه همچنان تقسیم شده است و باعث پراکندگی آرای انتخابات شده است. در حالی که GERB و وزراژدان ممکن است بتوانند ائتلافی تشکیل دهند، نفوذ عوامل ژئوپلیتیکی خارجی نیز نقش ایفا میکند.
وزراژدان به رهبری تاجر طرفدار روسیه کوستادین کوستادینوف اخیراً موفقیتی در تصویب قانونی به دست آورده است که تبلیغ LGBTQ را ممنوع میکند، قوانینی مشابه قوانین روسیه. این موضعگیری سخت در مسائل فرهنگی و مهاجرتی برای این حزب طرفداران جدیدی جذب کرده است.
ناظران انتخابات نگران هستند که اوضاع بلغارستان مشابه گرجستان و پیش از آن اسلواکی باشد، جایی که احزاب دوستدار مسکو در برابر سیاستهای بسیار طرفدار اتحادیه اروپا مقاومت کردند.
بلغارستان از سال ۲۰۰۷ عضو اتحادیه اروپا است، اما بیثباتی سیاسی و روابط مشکوک نزدیک میان سیاستمداران فاسد و تاجران مشکوک سدهای زیادی در مسیر یکپارچگی اروپایی ایجاد کرده است. در آخرین انتخابات تنها ۳۴ درصد از واجدین شرایط رأی دادند.
این بیتفاوتی در میان مردم، ایجاد اعتماد و اجرای اصلاحات مورد انتظار، از جمله گذار به یورو را برای سیاستمداران دشوار میکند. بلغارستان در ابتدا قصد داشت سال آینده به منطقه یورو بپیوندد اما این روند به دلیل بیثباتی سیاسی به تأخیر افتاده است. همچنین کشورهای اتحادیه اروپا همچنان در پذیرش بلغارستان به منطقه شنگن برای سفر آزاد تردید دارند.