دیوان حسابرسی اتحادیه اروپا همچنین اشاره میکند که هنوز یک سوم مکانهای کارآموزی بدون حقوق است. این موضوع برای برخی از جوانان که مجبور به رد کردن کارآموزی هستند چون توان مالی آن را ندارند، مشکلساز است. در نتیجه، ورود به بازار کار از طریق کارآموزی برای جوانان کمبضاعت گاهی دشوار است.
تحقیقی در هلند در سال گذشته نشان داد که تقریباً نیمی از دانشجویانی که کارآموزی انجام دادهاند (۴۴ درصد) هیچ دستمزدی دریافت نکردهاند. در بخش آموزش، کمترین میزان پرداختی به کارآموزان صورت گرفت و پس از آن بخش بهداشت و درمان قرار داشت.
کارفرمایان با اتحادیههای کارگری و سازمانهای جوانان در مورد پرداخت حقوق اجباری به کارآموزان توافق ندارند و کشورهای اتحادیه اروپا قوانین مختلفی در این زمینه دارند. تحلیل جدید دیوان حسابرسی عمدتاً بر کارآموزانی تمرکز دارد که وارد بازار کار میشوند، نه کارآموزانی که در قالب تحصیل کارآموزی میکنند.
ده سال پیش، کشورهای اتحادیه اروپا توصیههای غیرالزامآوری با چندین معیار حداقلی برای کارآموزیهای باکیفیت از جمله اهداف آموزشی، قرارداد کتبی، شرایط کاری عادلانه و مدت زمان معقول ارائه کردند. این معیارها در حال حاضر مطابق وضعیت کنونی بهروزرسانی میشوند، اما طبق نظر حسابرسان تعریف «کارآموزی» هنوز بین کشورهای عضو تفاوت قابل توجهی دارد. در شانزده کشور عضو حتی تعریف قانونی دقیقی از کارآموزی وجود ندارد.
حسابرسان تخمین میزنند که سالانه تا ۳.۷ میلیون جوان کارآموزی میکنند. دو سوم کارآموزانی که مورد پرسش قرار گرفتند ظرف شش ماه پس از پایان کارآموزی شغل پیدا کردند.
مسئولیت آموزش و اشتغال بر عهده کشورهای اتحادیه اروپا است. با این حال، در حوزه سیاستهای اجتماعی، اتحادیه اروپا حق پیشنهاد قوانین مانند دستورالعملها را دارد. کارآموزیها توسط مقررات اتحادیه اروپا تنظیم نمیشوند و تمام کشورهای عضو توصیههای مربوط به کارآموزی را اجرا نمیکنند.
اتحادیه اروپا به کارآموزیها کمک مالی میکند. برای مثال، صندوق اجتماعی اروپا و ابتکار اشتغال جوانان به جوانان کمبضاعت در ادغام در بازار کار کمک میکنند و هر سال حدود ۲۷۰ هزار جایگاه کارآموزی را تأمین مالی میکنند.
علاوه بر این، برنامه اراسموس+ و سایر صندوقهای اتحادیه اروپا از کارآموزیهای فرامرزی حمایت میکنند. هر ساله حدود ۹۰ هزار جوان چنین کارآموزیهایی انجام میدهند.