کمیسیون اروپا ابتدا قصد داشت تقریباً تمام دامداریها را تحت پوشش قرار دهد، در حالی که کمیته کشاورزی پارلمان اروپا میخواست دامپروری کاملاً خارج از این مقررات باقی بماند. در توافق سهجانبهای که اکنون به دست آمده است، مذاکرهکنندگان معیارهای مربوط به دامداری را بهطور قابل توجهی افزایش دادهاند.
این قوانین برای واحدهای کشاورزی از ۳۵۰ واحد بزرگ دام برای خوکها، ۲۸۰ برای طیور (۳۰۰ برای مرغهای تخمگذار) و ۳۸۰ برای واحدهای ترکیبی اعمال خواهد شد. دامداریهای گسترده و دامداریهای کوچک برای استفاده خانگی فعلاً خارج از این مقررات باقی میمانند.
اجرای تدریجی قوانین جدید از سال ۲۰۳۰ آغاز خواهد شد. تا سال ۲۰۲۶، کمیسیون (جدید) اروپا باید بررسی کند که چگونه میتوان آلودگی هوا و آبهای زیرزمینی ناشی از دامداری و تولیدات کشاورزی را به بهترین شکل ممکن مدیریت کرد، به ویژه با تمرکز بر دامداری گاو.
قوانین جدید همچنین مقرر میکند که شرکتهای آلودهکننده در یک سامانه ثبت عمومی گزارش دهند که چه مواد اولیهای پردازش میکنند و چه میزان پسماند و آلودگی ناشی از عملیات خود به محیط زیست وارد میکنند. ساکنان اطراف این امکان را خواهند داشت که دعاوی خسارت علیه این شرکتها مطرح کنند. هر کشور عضو اتحادیه موظف است این مقررات را در قوانین داخلی خود تدوین کند. همچنین جریمهها در بسیاری از کشورهای عضو به طور قابل توجهی افزایش خواهد یافت.
سیاستمداران در بروکسل سالهاست که گهگاه تلاش کردهاند آلودگی ناشی از کشاورزی را کاهش دهند. قوانین محیط زیست و اقلیمی مربوط به توافق سبز (Green Deal) و سیاست جدید کشاورزی مقدمهای جدی برای این کار بوده، اما اخیراً این مسیر سبز تحت فشار قرار گرفته است.
بخش کشاورزی سومین منبع بزرگ تولید گازهای گلخانهای در اتحادیه اروپا است، اما با پاکتر شدن سریعتر سایر صنایع، ممکن است به بزرگترین آلاینده تبدیل شود.
طبق آژانس محیط زیست اروپا، انتشار گازهای گلخانهای ناشی از کشاورزی بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۱ تنها ۳ درصد کاهش یافته است. این میزان در مقایسه با کاهش ۷.۶ درصدی در بخش حمل و نقل و کاهش ۳۱ درصدی در انتشار گازهای مرتبط با خانهها و ساختمانها است.