دیوان محاسبات اروپا معتقد است بخش کشاورزی باید از نظر مالی مسئول پاکسازی آلودگی آب آشامیدنی باشد. در کشاورزی نیز باید اصل «آلودهکننده باید بپردازد» به اجرا درآید، ایدهای که توسط کمیسر اتحادیه اروپا، یانوش ویچخوفسکی، مورد استقبال قرار گرفته است.
این گزارش بررسی کرده است که چگونه در کشورهای اتحادیه اروپا اصل «آلودهکننده باید بپردازد» عملاً اجرا میشود و آیا هزینههای پاکسازی به عهده مالیاتدهندگان منتقل نمیشود. در حال حاضر، در اتحادیه اروپا این اصل تنها به طور صریح در سیاستهای زیستمحیطی اعمال میشود و در بخش کشاورزی نه.
اما بازرسها اعلام کردند که این موضوع باید دوباره مورد بازبینی قرار گیرد. آنها اشاره کردند که در حال حاضر عمدتاً کاربران آب آشامیدنی هزینههای پاکسازی آلودگی (اغلب شیمیایی) آبهای زیرزمینی را پرداخت میکنند. علاوه بر این، این وضعیت از کشوری به کشور دیگر متفاوت است.
طبق نظر دیوان محاسبات، این اصل در کشاورزی نیز ضروری است تا بتوان اهداف توافق سبز و طرح «از مزرعه تا میز» را به صورت «کارآمد و عادلانه» تحقق بخشید. بخش کشاورزی «بیشترین درخواست برای آب پاک جهت آبیاری را دارد، اما کمترین سهم را میپردازد». در اتحادیه اروپا، ۶ مورد از هر ۱۰ آبهای سطحی مانند رودخانهها و دریاچهها از نظر شیمیایی آلوده هستند و در وضعیت اکولوژیکی نامطلوبی قرار دارند.
این نخستین بار نیست که بازرسان چنین درخواستی مطرح میکنند. در گزارش قبلی آنها که ماه گذشته درباره سیاست کشاورزی مشترک (GLB) و تغییرات اقلیمی منتشر شد، فراخوان مشابهی درباره هزینههای پاکسازی نیتروژن و گازهای گلخانهای دیاکسیدکربن بخش کشاورزی داشتند.
هنگامی که از یانوش ویچخوفسکی، کمیسر کشاورزی اتحادیه اروپا، درباره ایده اجرایی کردن اصل آلودهکننده باید بپردازد در سیاست کشاورزی پرسیده شد، گفت که کاملاً با نتایج این گزارش موافق است. احتمال دارد که او بتواند این موضوع را در سال ۲۰۲۳ پیگیری کند، هنگامی که تامین مالی طرحهای اکوسیستم توافق سبز در سیاست کشاورزی مشترک تغییر یابد.