وزارت تجارت و صنعت روسیه به تولیدکنندگان کود شیمیایی این کشور توصیه کرده است که موقتاً صادرات را متوقف کنند. چنین «توصیهای» در عمل به معنای ممنوعیت صادرات به دستور کرملین است. کشورهای دیگری نیز کود شیمیایی تولید و صادر میکنند، اما آنها قابل توجه گرانتر هستند.
بلاروس – که یک تأمینکننده مهم پتاسیم برای کشورهای اتحادیه اروپا، آمریکای جنوبی و ایالات متحده است – همچنین صادرات کود شیمیایی را متوقف کرده زیرا دیگر به بندر کلاپهدا در همسایه شمالی خود، لیتوانی، دسترسی ندارد.
هفته گذشته شرکتهای بزرگ بینالمللی حمل و نقل کانتینری مانند مورسک و هاپگ-لوید تصمیم گرفتند که دیگر به بنادر روسیه سفر نکنند. مورسک، که مسیرهای حمل و نقل کانتینری به سنتپترزبورگ و کالینینگراد در دریای بالتیک، نووروسیسک در دریای سیاه و ولادیوستوک و وَستوچنی در سواحل شرقی روسیه را اداره میکند، تمام حمل و نقل کانتینری به روسیه را موقتاً متوقف کرده است.
توقف صادرات کود شیمیایی روسیه تنها بر کشاورزی و باغبانی اروپا تأثیر نمیگذارد، بلکه بر تجارت جهانی سویا و غلات نیز تاثیر خواهد گذاشت. برزیل، بزرگترین تولیدکننده و صادرکننده سویا و منبع مهم ذرت در جهان، قرار است بعدها در سال جاری کشت خود را شروع کند، اما کمبود کود تاثیر بزرگی بر کشاورزان برزیلی خواهد داشت.
تحریم واردات کود شیمیایی روسیه به طور ویژه بر کشورهای آفریقایی تاثیر خواهد گذاشت؛ کشورهایی که کمترین توانایی پرداخت اختلال در بازار را دارند و دسترسی کمتری به جایگزینها دارند، طبق نظر یک اقتصاددان ارشد پیشین وزارت کشاورزی آمریکا (USDA).
روسیه تولیدکننده مهم کودهای پتاسیم، فسفات و نیتروژن – مواد مغذی حیاتی برای محصولات و خاک – است. این کشور بیش از ۵۰ میلیون تن کود در سال تولید میکند که ۱۳٪ از کل تولید جهانی است. فوساگرو، اورالکم، اورالکالی، آکرون و یوروشم بزرگترین بازیگران این صنعت هستند. آنها عمدتاً به آسیا و برزیل صادرات دارند.
کشورهای اتحادیه اروپا در حدود ۲۶٪ از واردات اوره، ۲۶٪ از واردات فسفات و ۲۱٪ از واردات پتاس خود را از روسیه تامین میکنند. برزیل نیز به همین صورت به روسیه وابسته است، به طوری که حدود ۴۶٪ از واردات پتاسیم برزیل، ۲۰٪ از واردات اوره این کشور و ۱۳٪ از واردات فسفات آن را روسیه تامین میکند.