در بیش از نیمی از موارد، آب سطحی مقدار زیادی سموم محافظتکننده دارد. این مسئله باعث شده است که آبهای سطحی هلند جزو آلودهترین آبهای اروپا باشند. این موضوع از تحقیقی که یک سازمان بزرگ محیط زیستی هلندی درباره نحوه انجام وظایف سیزده هیئت استانی منطقهای انجام داده، مشخص شده است.
این تحقیق نشان میدهد که برخی استانها هنوز قوانین اتحادیه اروپا درباره مقابله با آلودگی آب که سالها است به اجرا در آمدهاند را اجرا نکردهاند. این سازمان محیط زیستی خواستار آن شده که دولت مرکزی در لاهه مسئولیت حل این مشکل را بر عهده بگیرد. همچنین پیشنهاد شده که در مناطق آسیبپذیر فقط کشاورزی ارگانیک مجاز باشد.
اروپا از کشورها میخواهد که استفاده از سموم در مناطق حفاظتشده منابع آب زیرزمینی و مناطق تحت حفاظت Natura 2000 را متوقف یا به حداقل برسانند. استانها اکنون مسئول اصلی حفاظت از این مناطق هستند، اما با این حال استفاده از بسیاری سموم، که اغلب بسیار سمی هستند، را مجاز میدانند.
Promotion
در این مناطق کشتهای متعددی وجود دارد که اغلب به شدت سمپاشی میشوند، مانند سیبزمینی، پیاز گل و گلابی. از آنجا که هلند با این رفتار قوانین اروپا را نقض میکند، این سازمان محیط زیستی شکایتی علیه سیاستهای هلندی به اتحادیه اروپا ارائه کرده است.
همچنین خارج از این مناطق آسیبپذیر، هلند برای حفاظت آب به اندازه کافی اقدام نمیکند. نوارهای بافر باید از ورود سموم به جویبارهای مجاور هنگام سمپاشی جلوگیری کنند. هلند معمولاً نوارهای بافری به عرض تنها یک متر دارد، در حالی که برای کاهش ریزشها تا حدود سه چهارم، این نوارها باید حداقل ۱۵ تا ۲۰ متر عرض داشته باشند.
در چشمانداز پست و غنی از آب هلند، نهرها اغلب تنها چند ده متر از هم فاصله دارند. اجرای ممنوعیت استفاده از کود در چنین نوارهای عریض اروپایی در کنار نهرها به معنای آن خواهد بود که تقریباً در همه جا مجاز نخواهد بود.