سوئیس به طور فزایندهای با گونههای مهاجم گیاهی و حیوانی مواجه است که به طور رسمی در این کشور مجاز نیستند اما از کشورهای اطراف اتحادیه اروپا وارد شدهاند. مثال بارز این موضوع، سوسک ژاپنی است که اکنون تهدیدی برای کشاورزی در سوئیس، کشوری خارج از اتحادیه اروپا، محسوب میشود.
۴۱ درصد از این گونههای مهاجم غیر بومی از آسیا و ۳۰ درصد از آمریکای شمالی میآیند. ورود این گونههای خارجی به روشهای مختلف صورت میگیرد: ۴۰ درصد عمدتاً به صورت هدفمند وارد شده و سپس به طور تصادفی در محیط زیست آزاد شدهاند. ۳۲ درصد دیگر به صورت ناخواسته همراه با کالاهای تجاری به مناطق جدید انتقال یافتهاند. درباره ۱۸ درصد از این گونهها نیز مشخص نیست که چگونه وارد شدهاند.
برای نمونه، سوسک ژاپنی برای نخستین بار در دهه ۱۹۷۰ در جزایر آزور اسپانیا در سواحل غرب آفریقا کشف شد. سپس در سال ۲۰۱۴ در شمال ایتالیا مشاهده گردید و در سال ۲۰۱۷ برای اولین بار در جنوب سوئیس نیز شناسایی شد.
اکنون نمونههای جدا افتادهای از سوسک ژاپنی در شمال آلپ نیز دیده شدهاند: در سال ۲۰۲۱، باغبانی شهری در بازل کشف اولین نمونه از این سوسک را ثبت کرد. این سوسک پرخوری است و از بیش از ۳۰۰ گونه گیاهی مختلف تغذیه میکند؛ هم در مرحله کرم زیر خاک و هم به عنوان بزرگسال در بسیاری از گیاهان زراعی خسارت گستردهای وارد میکند و تمایل دارد قبل از برداشت میوهها آسیبرسان باشد.
تاکنون تعداد ۱۳۰۵ گونه غیربومی در سوئیس ثبت شده است. از این میان تنها ۱۵٪ مهاجم محسوب شده و مشکل بزرگی برای کشاورزی ایجاد میکنند. این شامل ۴۳۰ گونه جانوری، ۷۳۰ گونه گیاهی و ۱۴۵ نوع قارچ است. از این تعداد، ۱۹۷ گونه به عنوان مهاجم طبقهبندی شدهاند. این بدان معناست که آنها برای انسان و محیط زیست خطر ایجاد میکنند، تنوع زیستی را تهدید میکنند یا خدمات اکوسیستم و استفاده پایدار از آن را مختل میسازند.
در اتحادیه اروپا، کفشدوزک آسیایی در دهه ۱۹۸۰ به منظور کنترل بیولوژیکی شته به طور هدفمند معرفی شده و عمدتا در گلخانهها استفاده میشود. این حشره در سوئیس هرگز برای استفاده در حفاظت زیستی از محصولات به رسمیت شناخته نشده، ولی برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ کشف شد و از آن زمان به شدت تکثیر و گسترش یافته است.