شش سازمان علمی اروپایی در نامهای به پارلمان اروپا خواستار بازنگری گسترده در سیاست کشاورزی اتحادیه اروپا شدهاند. بر اساس نظر بیش از ۲۵۰۰ دانشمند، کشاورزی فشرده کنونی، طبیعت را نابود میکند و بنابراین سیاست کشاورزی اروپا باید در اسرع وقت به طور ریشهای اصلاح شود. سازمان حمایت از پرندگان هلند یکی از سازمانهایی است که این فراخوان را در مجله تخصصی Nature منتشر کرده است.
نویسندگان این نامه معتقدند که سیاست کشاورزی فعلی اتحادیه اروپا آسیب بزرگی به تنوع زیستی طبیعی میزند، به ویژه در زمینهای کشاورزی. سیاستهای اروپایی بیش از حد بر مقیاسگرایی تمرکز دارد تا کمیت را به حداکثر برساند. این مسأله غالباً منجر به تغییرات جبرانناپذیر در مناطق میشود که در نتیجه آنها زیستگاه پرندگان، حشرات یا پستانداران بیش از پیش نامناسب میگردد.
دانشمندان با استناد به آمارها میگویند: در اتحادیه اروپا جمعیت پرندگان زمینهای کشاورزی بین سالهای ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۵ بیش از ۵۵ درصد کاهش یافته است، همچنین در مناطق حفاظت شده طبیعی آلمان، تعداد حشرات بیش از سه چهارم کاهش یافته است. شمار گونههای جانوری دیگر و همچنین گیاهان و علفهای هرز در زمینهای کشاورزی نیز روندی مشابه از کاهش را نشان میدهند. مقیاسگرایی فضایی بسیار کمی برای وجود لبههای مزرعه پر گل یا حاشیههای کانالهای آب باقی میگذارد. علاوه بر این، در بسیاری از مناطق سطح آب زیرزمینی به نفع کشاورزان کاهش یافته است.
صندوق حمایت مالی کشاورزی اروپایی حدود ۶۰ میلیارد یورو است. به طور متوسط هر شهروند اتحادیه اروپا سالانه ۱۱۴ یورو برای سیاست مشترک کشاورزی پرداخت میکند. این مبلغ در بهار امسال محور یک کمپین تبلیغاتی مرتبط با انتخابات اروپا بود. قبضهایی با مبلغ ۱۱۴ یورو توزیع شد که در آنها خواستار سیاست کشاورزی سبزتر در اروپا شده بودند.
علاوه بر این، سیاست کشاورزی اتحادیه اروپا به دلیل احتمال تقلب و سوءاستفاده از یارانههای کشاورزی در معرض انتقاد است. پس از ماهها تحقیق در نه کشور عضو، روزنامه The New York Times مقالهای منتشر کرد که شرح میدهد چگونه سیاستمداران در کشورهایی مانند مجارستان و جمهوری چک بخشی از منابع کشاورزی را برای منافع شخصی یا به نفع زمینداران بزرگ دوست خود سوءاستفاده میکنند. این روزنامه به عنوان نمونه به نخستوزیر جمهوری چک اشاره میکند که سال گذشته دهها میلیون یورو یارانه دریافت کرده است.
The New York Times از سیستمی یارانهای صحبت میکند که عمدتاً غیرشفاف است و به این ترتیب اهداف زیستمحیطی اتحادیه اروپا را تضعیف میکند. به نظر میرسد بروکسل این فساد را چشمپوشی کرده زیرا مقابله با آن به معنی بازنگری کامل سیاست کشاورزی خواهد بود، در حالی که این یارانههای بزرگ کشاورزی منبع درآمد مطلوبی برای بسیاری از کشورهای اتحادیه اروپا است.