گزارش جدید سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (اُئِساُ) همچنین میگوید که اتحادیه اروپا سیاست جاهطلبانهای به نام قرارداد سبز دارد، اما این سیاست به اندازه کافی اجرا نمیشود.
در مرور «سیاستها برای آینده کشاورزی و غذا در اتحادیه اروپا» توصیههایی برای سیاست کشاورزی جدید اتحادیه اروپا در دوره ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۷ ارائه شده است. همچنین اشاره شده که بخش کشاورزی و غذایی در یک «لحظه بحرانی» قرار دارد، زیرا با تغییرات اقلیمی، بحرانهایی مانند همهگیری کووید-۱۹ و جنگ در اوکراین روبروست. علاوه بر این، بروکسل در تلاش است تا هم امنیت غذایی و هم پایداری زیستمحیطی را تضمین کند.
بر اساس مرور ده سال گذشته، بهرهوری کشاورزی در کشورهای اتحادیه اروپا کندتر از سایر کشورهای عضو اُئِساُ در جهان افزایش یافته است. عملکرد بخش کشاورزی و غذایی در زمینه پایداری زیستمحیطی «مطابق با انتظارات بهبود نیافته است». این مسئله نه به دلیل کمبود انگیزه یا منابع مالی بلکه به دلیل سیاستهای تدوینشده و اجرای واقعی آنهاست.
به گفته کارشناسان اُئِساُ، ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا باید یارانههای سیاست کشاورزی مشترک را مستقیماً به میزان درآمد کشاورزان مرتبط کنند. همچنین بروکسل باید یارانهها به فعالیتهای کشاورزیای را متوقف کند که با اهداف دیگر اتحادیه اروپا در تضاد هستند یا وضعیت نامطلوبی را حفظ میکنند.
«اصلاحات اخیر سیاست کشاورزی مشترک نحوه ارائه حمایتها را تغییر داده است، اما این تنها به پیشرفت گام به گام منجر شده است»، گزارش میگوید. بنابراین توصیه میشود برای اطمینان بیشتر کشاورزان، طرحهای زیستمحیطی داوطلبانه سالانه گسترش یابد تا به «ارزیابی چندساله بر اساس نتایج» تبدیل شود. همچنین رویکرد جدیدی برای ارائه خدمات محیطزیستی لازم است.
این گزارش همچنین به کمبود دادههای در دسترس درباره درآمد خانوارهای کشاورزی در سراسر اتحادیه اروپا اشاره دارد – تنها ایرلند و هلند در حال حاضر چنین اطلاعاتی را جمعآوری میکنند. سازمان همکاری و توسعه اقتصادی میگوید به همین دلیل امکان مقایسه درآمد کشاورزان با سایر بخشها وجود ندارد.