آبزیپروری بخش مهمی از استراتژی اتحادیه اروپا برای اقتصاد آبی است. به گفته بروکسل، این حوزه به امنیت غذایی کمک میکند و طبق طرح توافقنامه سبز اروپا به عنوان منبع پروتئینی با ردپای کربنی کمتر ترویج میشود.
آبزیپروری شامل پرورش ماهی، سختپوستان و صدفداران، جلبکها و دیگر موجودات آبزی است. این پرورش در آبهای دریایی، آبهای شور یا آبهای داخلی انجام میشود و همچنین به صورت صنعتی در مخازن با سیستمهای بازچرخانی آب صورت میگیرد.
در سال ۲۰۲۰ کل تولید آبزیپروری اتحادیه اروپا ۱.۱ میلیون تن بود که کمتر از ۱٪ از کل تولید جهانی است. اسپانیا، فرانسه، یونان و ایتالیا کشورهای اصلی تولیدکننده آبزیپروری در اتحادیه اروپا هستند. این چهار کشور تقریباً دو سوم تولید کل اتحادیه اروپا را تشکیل میدهند.
با حمایت مالی گسترده از صندوق اروپایی امور دریایی و ماهیگیری، کشورهای اتحادیه اروپا قادر بودهاند پایداری بلندمدت آبزیپروری را تضمین کرده و منافع اقتصادی کسب کنند. با این حال، نتایج هنوز قابل مشاهده نیستند و به گفته دیوان محاسبات اروپا نمیتوان آنها را به طور قابل اطمینان سنجید.
«در سالهای اخیر اتحادیه اروپا شبکههای خود را در بخش عمدهای از آبزیپروری گسترده است، زیرا این بخش بخشی مهم از استراتژی اقتصاد آبی آن است. اما متأسفانه، اتحادیه اروپا موفق نبوده است»، گفت نیکولائوس میلیونیس، عضو دیوان محاسبات اروپا که این بررسی را رهبری کرده است.
با وجود ۱.۲ میلیارد یورویی که برای دوره ۲۰۱۴-۲۰۲۰ در دسترس بود، بازرسها مشاهده کردند که تولید کل آبزیپروری اتحادیه اروپا متوقف شده است. در ایتالیا و فرانسه (دو بزرگترین تولیدکننده آبزیپروری)، تولید حتی کاهش یافته است. تعداد شرکتهای آبزیپروری کاهش یافته و همچنین تعداد نیروی کار در این بخش بین سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۲۰ کاهش یافته است.