کمیسیون اروپا هنوز بر سر ممنوعیت پرورش پوست حیوانات متحد نیست

کمیسیون اروپا هنوز بر سر اعمال ممنوعیت کامل بر صنعت پوست اروپا به توافق نرسیده است. بروکسل باید حداکثر تا پایان این ماه به همه‌پرسی‌ای پاسخ دهد که یک و نیم میلیون بار امضا شده و در آن خواستار ممنوعیت پرورش و نگهداری حیوانات پوست‌دار است.

کمیسیون در مواجهه با ابتکار شهروندی دچار تردید است؛ جایی که نایب رئیس کمیسیون در امور رقابت، ترزا ریبیرا، طرفدار ممنوعیت است، ولی کمیسر رفاه حیوانات، اولیور وارهلئی، رضایت خود را به تشدید قوانین حمایت از حیوانات محدود کرده است.

تنها پنج کشور باقی مانده‌اند

اکثر کشورهای اتحادیه اروپا در سال‌های اخیر ممنوعیت‌های خود را در زمینه پرورش حیوانات پوست‌دار و فروش محصولات پوست پرورشی اعمال کرده‌اند. تنها پنج کشور اتحادیه اروپا هنوز چنین ممنوعیتی ندارند: فنلاند، دانمارک، اسپانیا، مجارستان و یونان.

نماینده پارلمان اروپا از هلند، انجا هازکمپ (چپ/حزب حیوانات) عصر چهارشنبه در جلسه کمیته کشاورزی پارلمان اروپا از وارهلئی توضیح خواست. او موضع کمیسیون برای تنها تشدید قوانین کنونی را نقد کرد. وارهلئی اصرار داشت که در کمیسیون اختلاف نظر بر سر قوانین سختگیرانه‌تر برای پرورش پوست وجود ندارد.

هشدار

تابستان گذشته، مرجع اروپایی ایمنی غذا (EFSA) نتیجه گرفت که قفس‌های کوچک در صنعت پوست مشکلات جدی سلامتی و رفاهی برای حیواناتی مانند راسو، روباه و راکون ایجاد می‌کند.

براساس نظر EFSA، حل این مشکلات از طریق وضع قوانین جدید برای این نوع دامداری به شکل موثر امکان‌پذیر نیست، زیرا سیستم‌هایی که بتوانند این مشکلات را بدون تغییرات بنیادین برطرف کنند وجود ندارند. این یافته‌های EFSA در بروکسل به طور گسترده به عنوان تاییدی بر این مشاهده می‌شود که تشدید استانداردها مشکلات موجود را حل نمی‌کند.

تضعیف

به گفته نماینده پارلمان اروپا، هازکمپ، کمیسیون اروپا نمی‌توانست طرح بدتری ارائه دهد. «ادامه صنعت پوست اروپا نه تنها مخالف ابتکار شهروندی است، بلکه تلاش‌های کشورهای اتحادیه که قبلاً تولید پوست را ممنوع کرده‌اند نیز تضعیف می‌کند. «اکنون مطرح کردن درخواست‌هایی که این صنعت غیرضروری و بی‌رحم را حفظ می‌کند، جنون است»، هازکمپ می‌گوید.

همچنین اتریش اخیراً از کمیسیون اروپا خواسته تا درباره برنامه‌هایش توضیح دهد. اتریش می‌گوید ممنوعیت کامل می‌تواند وضوح حقوقی بیشتری برای پرورش‌دهندگان که باید فعالیت خود را متوقف کنند فراهم آورد و اطمینان دهد که جبران خسارت منصفانه دریافت می‌کنند.