این نوع توافقات زنجیرهای در سیاست کشاورزی مشترک جدید راهاندازی شده و دیگر به عنوان «تشکیل کارتل» تلقی نخواهند شد.
در سیاست کشاورزی جدید، نه تنها امکان تشویق اهداف اقلیمی و زیستمحیطی با یارانههای هدفمند فراهم شده است، بلکه امکان ایجاد توافقات قراردادی فراگیر برای محصولات مشخص نیز ممکن گردیده است. طبق قوانین اروپایی که تا حدودی منسوخ شدهاند، اینگونه قراردادها میتوانستند به عنوان رقابت مخرب یا اخلال در بازار دیده شوند.
کمیسر مارگرت ورستاجر (رقابت) پیش از این هنگام تصویب توافق سبز و برنامه «از مزرعه تا میز» مأمور به تسهیل قوانین سختگیرانه بود تا امکان اجرای طرحهای زیستمحیطی در کشاورزی فراهم شود. با دستورالعملهای جدید، مشخص خواهد شد تحت چه شرایطی میتوان در بخش کشاورزی و غذایی توافقاتی جهت ابتکارات پایداری ایجاد کرد.
کمیسر ورستاجر به نیاز به گسترش قوانین در حوزه کشاورزی اشاره کرد: «تولید کشاورزی در حال حاضر با چالشهای بزرگی در حوزه پایداری روبرو است، که دامنه آن از رفاه حیوانات و تنوع زیستی تا منابع طبیعی، سلامت و تغییرات اقلیمی گسترده است.
ما میخواهیم اطمینان یابیم که فعالان بازار در بخش کشاورزی-غذایی میتوانند ابتکارات مشترک پایداری را توسعه دهند تا این چالشها را با رعایت قوانین رقابت ما مواجه شوند.»
کمیسر کشاورزی یانوس ووچچوفسکی هنگام اعلام دوره مشاوره گفت: «عبور به سمت تولید کشاورزی پایدارتر و مقاومتر نیازمند همکاری بهتر در سراسر زنجیره تامین است تا کشاورزان بازده منصفانهای برای تلاشهای خود در پایدارسازی تولید فراتر از الزامات فعلی دریافت کنند.»
هدف این است که قراردادهای جدید پایداری تا پایان امسال اعتبار قانونی پیدا کنند. در بهار آینده همچنین یک سمپوزیوم در این خصوص برگزار خواهد شد.