هدف از این توافقها محدود کردن آسیبهای زیستمحیطی ناشی از انتشار صنعتی است. توافق شده که فارمهای دامداری با بیش از ۷۰۰ خوک، بیش از ۲۲٬۰۰۰ مرغ تخمگذار یا بیش از ۴۰٬۰۰۰ جوجه گوشتی باید مطابق با قوانین اروپایی عمل کنند.
در هلند انتشار گازهای گلخانهای سال گذشته کمی کاهش یافت، ولی در بخش کشاورزی افزایش یافته است. کشاورزی در هلند حدود ۱۷٪ از کل انتشار گازهای گلخانهای (به استثنای استفاده از زمین) را تشکیل میدهد؛ صنایع ۳۲٪. مهمترین دلیل افزایش انتشار در کشاورزی، استفاده از نیروگاههای حرارتی در گلخانههای مبتنی بر گاز طبیعی است.
برای صنایع شدیدترین سطوح انتشار مجاز تعیین میشود. از این پس باید از مؤثرترین فناوریها استفاده کرد. مقررات جدید همچنین شامل معادن و کارخانههای بزرگ تولید باتری خواهد بود. برای مقابله با کمبود آب، معیارهایی برای مصرف آب در مجوزهای زیستمحیطی الزامآور میشود.
کل فرآیند تنظیم قوانین جدید برای عموم شفافتر خواهد بود. یک سامانه عمومی برای انتشار و حملونقل مواد آلودهکننده ایجاد میشود. شهروندان میتوانند به همه مجوزها و فعالیتهای آلودگی محلی دسترسی داشته باشند.
شرکتها و دامداران متخلف ممکن است جریمهای حداقل به اندازه سه درصد از گردش مالی سالانه اتحادیه اروپا دریافت کنند. همچنین شهروندان حق دارند تا خسارتهای وارد شده به سلامت خود را مطالبه کنند. در این مورد نیز اصل بر این است که آلودگیکننده در نهایت هزینه را پرداخت خواهد کرد.
محمد شاهیم، نماینده پارلمان اروپا از حزب کار هلند (PvdA, S&D) میگوید با این قانون بخشی مهم از توافقنامه سبز (Green Deal) به تصویب رسیده است. به گفته او، این موضوع نه تنها به نفع محیط زیست است بلکه به سلامت عمومی نیز کمک میکند.
آنیا هازکامپ (PvdD) این قانون را ناامیدکننده میداند: «قوانین جدید اروپایی تنها بهبودهای اندکی نسبت به قوانین فعلی دارند. گامهای کوچک کافی نیست تا آلایندههای بزرگ مانند صنعت دامداری و شرکت Tata Steel واقعاً کنترل شوند.» پارلمان پیشنهاد او برای ممنوعیت کامل ساخت مگا فارمهای جدید را رد کرد.