اما وزرا در نشست دو روزه ماهانه خود در لوکزامبورگ موضعی درباره حذف یارانههای کشاورزی پس از سال ۲۰۲۸ اتخاذ نکردند، مانند آنچه در یادداشتهای اداری بروکسل (که هنوز تأیید نشدهاند) مطرح شده است.
پارلمان اروپا در استراسبورگ با چارچوب مالی چندساله (MFK) راه را برای چنین بازسازی احتمالی بودجه اتحادیه اروپا هموار میکند، همانطور که اخیراً توسط نخستوزیر سابق ایتالیا، ماریو دراگی، پیشنهاد شده است. او معتقد است اتحادیه اروپا باید از نظر اقتصادی بسیار رقابتیتر در عرصه جهانی شود و بر این باور است که بروکسل میتواند بسیاری از وظایف و اختیارات را به کشورهای عضو اتحادیه اروپا بازگرداند.
چنین «بازملیسازی» در بسیاری از حوزههای سیاست شباهتهای زیادی با برنامههای راهبردی ملی (nspها) دارد که در سالهای اخیر در سیاست کشاورزی اجرا شدهاند. اما بسیاری از وزرای کشاورزی نسبت به آن محتاط بودند. توتشنیگ، وزیر اتریش، گفت که سیاست کشاورزی اروپایی «نیاز به انقلاب ندارد» ولی کشاورزان اروپایی به اطمینان نیازمندند.
اوزدمیر، وزیر آلمان، اظهار داشت که «تمام بحثهای MFK به میز اشتباهی منتقل شده است.» او تأکید کرد که کشورهای اتحادیه اروپا هنوز هیچ موضعی درباره چنین سناریویی برای آینده پس از سال ۲۰۲۸ اتخاذ نکردهاند.
یکی دیگر از موضوعات حساس، توافق تجاری با کشورهای مرکوسور بود. برخی کشورهای اتحادیه اروپا میگویند واردات محصولات کشاورزی از آمریکای جنوبی باعث تحت فشار قرار گرفتن موقعیت رقابتی کشاورزان اروپایی خواهد شد. به ویژه فرانسه تهدید میکند که همچنان میخواهد تصویب این توافق را متوقف کند. کشورهای دیگری مانند اسپانیا و آلمان موضع بسیار متمایزتری دارند.
در بروکسل اکنون پیشنهاد شده است که برای کشاورزانی که میتوانند اثبات کنند واقعاً از مرکوسور متضرر میشوند، «طرح جبران خسارت» ایجاد شود. سازمان تأثیرگذار کشاورزی کوپا-کوگکا این موضوع را رد کرده است. گزارشها حاکی است که کمیسیون اروپا قصد دارد در نشست گروه ۲۰ در نوامبر رسماً توافق مرکوسور را تأیید کند. کشاورزان فرانسوی نیز از برگزاری مجدد تظاهرات کشاورزی فراخوان دادهاند.