ائتلافی متشکل از انجمن ANWB، صندوق جهانی طبیعت (WNF)، گروه پیشاهنگی هلند و Natuurmonumenten این درخواست را در منشوری که پنجشنبه در نایمخن به سیاستمداران ارائه شد، مطرح کردهاند.
آنها معتقدند که در کنار رودخانهها فضای کافی برای گسترش طبیعت وجود دارد. این ائتلاف از شهرداریها، استانها و سازمانهای آب میخواهد که با کشاورزان برای مدیریت مراتع کمتراکم، زواید گیاهی و بوتهزارها همکاری کنند.
همچنین همکاری برای مدیریت رودخانهها و طبیعت ممکن است. مدیریت فعلی آبهای بالا که بسیار سادهانگارانه انجام میشود، به ضرر طبیعت است و منجر به احیای ضروری طبیعت نمیشود. صندوق جهانی طبیعت حتی هشدار میدهد که ممکن است قفل حقوقی جدیدی در هلند ایجاد شود مانند آنچه در بحران نیتروژن رخ داد.
با منشور «رودخانههای زنده» خود، این سیزده سازمان خواهان بهبودهایی در مدیریت یکپارچه رودخانهها (IRM) هستند که بخشی از قانون جدید محیط زیست است که در دست تهیه میباشد. این طرحها از سال ۲۰۱۹ در حال آمادهسازی هستند.
بیش از نیمی از مناطق حاشیهای کنار رودخانههای هلند برای کشاورزی، صنعت و استخراج شن و ماسه استفاده میشوند. طبق اعلام صندوق جهانی طبیعت، باید حداقل ۳۰ هزار هکتار زیستگاه جدید رودخانهای از میان مجموع ۶۸ هزار هکتار فضایی که بین دیوارههای رودخانههای ماس، راین، وال، ایسل و بیزبوش وجود دارد، افزایش یابد.
همکاری با انجمنهای طبیعتگردی کشاورزی و کشاورزان میتواند به ایجاد سیستمی رودخانهای طبیعیتر و مناظری جذاب با تنوع بیشتر منجر شود. در این درخواست به «کلکتف ریوریئنلند» اشاره شده که چند صد کشاورز در مناطق حاشیهای ماس و وال عضو آن هستند.