این هشت کشور (پرتغال، فرانسه، یونان، ایرلند، لتونی، لیتوانی، رومانی و اسپانیا) حدود ۳۷٪ جمعیت اتحادیه اروپا را تشکیل میدهند. بر اساس قوانین رایگیری اتحادیه اروپا، برای تصویب قوانین جدید به اکثریتی نیاز است که کشورهایی با بیش از ۶۵٪ جمعیت را نمایندگی کنند.
کشورهای اتحادیه اروپا مدتهاست درباره صادرات حیوانات زنده دچار اختلاف نظر هستند. آلمان که هماکنون صادرکننده بزرگی است، به همین دلیل تصمیم گرفته است که از اول ژوئیه ۲۰۲۳ مدارک بهداشتی دامها را برای صادرات به کشورهای غیراروپایی لغو کند تا حملونقل حیوانات را محدود نماید. کشورهای دیگری مانند هلند، سوئد، بلژیک و دانمارک خواستار ممنوعیت اتحادیه اروپا هستند. سوئد در این نیمسال ریاست اتحادیه اروپا را بر عهده دارد.
وزیر کشاورزی هلند، پیت آدهما، در نامهای به مجلس اعلام کرده است که هلند از پایان دادن به حملونقل دام زنده در مسیرهای طولانی حمایت میکند. او هفته آینده در جلسه وزرای کشاورزی بار دیگر از تغییر به سوی حملونقل بیشتر گوشت (جنس دار) به جای حملونقل دام زنده دفاع خواهد کرد.
هشت کشور اتحادیه اروپا اعلام کردهاند که با مدرنسازی قانون رفاه حیوانات موافقند، ولی معتقدند تجارت دام نباید محدود شود. به این ترتیب، آنها میخواهند صادرات گسترده گوسفند در ایام رمضان به خاورمیانه را حفظ کنند.
هر بازنگری باید «ضرورت حفظ رقابتپذیری اقتصادی مزارع در اتحادیه اروپا» را مدنظر داشته باشد و هدف آن نباید ممنوع یا محدود کردن نوع خاصی از حملونقل باشد، طبق یادداشت اعتراض. یک ممنوعیت اتحادیه اروپا کشورهای واردکننده را مجبور خواهد کرد تا از تامینکنندگان دورتر خرید کنند.
پارلمان اروپا در ژانویه سال گذشته با محدودیت حملونقل دام موافقت کرد، اما به ممنوعیت نرسید. همچنین به نصب دوربینهای مدار بسته بر روی واگنهای حمل دام رأی داد که وزیران دوباره با آن موافق نیستند.

