نتایج نمونهبرداریهای خاک باید سپس در یک ثبت عمومی ذخیره شود، و پس از آن همسایگان و شهروندان میتوانند دعاوی خسارت علیه مسببان آلودگی مطرح کنند. سیستم ثبت خاک و صدور اعلامیههای خاک پاک همچنین میتواند با کمکهای مالی برای مالکان زمین، کشاورزان و باغداران ترکیب شود.
اتحادیه اروپا بیش از ۳ میلیون محل شناخته شده آلوده دارد، در حالی که در سالهای اخیر حتی در همه کشورهای اتحادیه تحقیقات خاک بهطور گسترده صورت نگرفته است. هلند حدود ۲۵۰ هزار محل دارد که ممکن است به شدت آلوده باشند. این موارد شامل کارخانههای شستشوی شیمیایی (سابق)، پمپبنزینها، گاراژها، کارخانههای گاز یا زمینهای کشاورزی است که قبلاً مواد ممنوعه در آنها استفاده شده است.
دستورالعمل پیشنهادی با اعتراضاتی در میان فعالان حوزه کشاورزی مواجه شده است. وزیران کشاورزی و نماینده منافع کشاورزی هلند، LTO، انتقادات جدی خود را ابراز کردهاند. به گفته LTO-هلند، محدودیتها و تعهدات اضافی مطلوب نیست و اتحادیه اروپا باید شرایط و نیازهای خاص هر کشور را در نظر بگیرد.
پاول پولمن، مدیرعامل سابق یونیلیور که اکنون برای مسائل محیط زیست فعالیت میکند، نیز آن را «یک قانون مهم» نامید اما اشاره کرد که خاکهای سالم به خوبی تعریف نشدهاند. او امیدوار بود که «اهداف دقیقتری» توسعه یابد که همچنین «کاملاً وابسته به مکان و نوع محصول کشاورزی» باشد.
مقررات خاک پاک اتحادیه اروپا یک دستورالعمل اجباری نخواهد بود و شامل الزامات نتیجهای نیست؛ نه تا سال ۲۰۵۰ و نه در سالهای میانی. سازمانهای محیط زیستی از کمیسیون اروپا خواستهاند که اهداف الزامآور برای جلوگیری از فرسایش خاک تعیین کند. اما کمیسر محیط زیست، ویرگینیوس سینکویسیوس، گفت که بروکسل ابتدا میخواهد مطمئن شود وضعیت خاک بیشتر وخیم نمیشود؛ سپس نوبت ترمیم و بهبود میرسد.
مرحله بعدی فرآیند تصمیمگیری، موضعگیری کمیته محیط زیست (envi) پارلمان اروپا است که همچنین باید دیدگاه خود را درباره این طرح تعیین کند. فقط پس از این مرحله مذاکرات سهجانبه با وزرای محیط زیست و کمیسیون اروپا آغاز میشود که انتظار میرود در آن مصالحههای بیشتری انجام شده و تصمیمات نهایی اتخاذ شود.