Við kosningabaráttuna hingað til virðast Verkamannaflokkurinn forðast að taka skýra og föst afstöðu, á meðan meirihluti breskra kjósenda harmar nú Brexit-referendumbið. Bæði Íhaldsmenn og Verkamannaflokkur forðast umræðuna um Brexit, þrátt fyrir að Brexit hafi haft veruleg áhrif á efnahag og samfélag Bretlands.
Í stað þess beina báðir flokkar athygli að innanlandsmálum eins og kostnaði við lífsviðurværi, heilbrigðiskerfi og innflytjendum. Fjarvera Brexit í umræðunni hefur leitt til ásakana um „þöggunarsamkomulag“ um eitt áhrifamesta pólitíska umrót síðari tíma í sögu Bretlands.
Nýlegar skoðanakannanir sýna að meirihluti breskra kjósenda er nú iðrandi yfir Brexit-referendumbinu 2016, þar sem lítill meirihluti greiddi atkvæði með því að yfirgefa ESB. Margir kjósendur finna að þeir hafi verið blekktir af þeim loforðum sem voru gefin og sjá eftir efnahagslegum og félagslegum afleiðingum Brexit.
Þessa tilfinningu styrkir sú staðreynd að Bretland hefur glímt við veruleg viðskiptahindranir og lækkun hagvaxtar síðan landið yfirgaf ESB. Eftirfarandi áhrif Brexit eru enn flókin og að mestu leyti óumræðuefni, jafnvel þótt landið sé nú að taka stefnu í nýja stjórnmálasteru.
Keir Starmer og Verkamannaflokkurinn hafa lýst því yfir að þeir muni ekki þrýsta á um endursamningaviðræður við Brussel til að endurinnlima sig í ESB. Í staðinn vilja Verkamannaflokkurinn bæta tengslin við ESB og stefna að nánari efnahags- og diplómatísku samstarfi.
Þessi hagnýta afstaða reynist vera til að forðast frekari klofning og reyna að nýta báða lönd, sem sagt að blanda saman stefnumörkun og möguleikum. Í þessu samhengi hlýtur Starmer arfleifð frá fyrrverandi leiðtoga, Jeremy Corbyn, sem hélt Verkamannaflokknum í tugum ára á óákveðinni og hikandi Evrópu-stefnu.
Institute for Government undirstrikar að Brexit hefur áfram gríðarleg áhrif á daglegt líf Bretlands. Frá viðskiptahindrunum til vanda við mannafla í ýmsum geirum birtast áhrif Brexit áfram í samfélaginu.
Flutningur vöru til innflutnings og útflutnings er enn í óreiðu og margir atvinnugreinar eins og landbúnaður glíma við stóran starfsfólksskort vegna þess að ódýrt „erlent“ starfsfólk frá austurevrópskum löndum ESB fær ekki lengur að vinna í landinu.
Komandi kosningar munu líklega leiða til verulegs stjórnmálalegs áfanga í Bretlandi, þar sem Verkamannaflokkurinn tekur við völdum frá Íhaldsmönnum. Spurningin er þó hvort Íhaldsmenn, eftir ára pólitískrar óstöðugleika (fjórir forsætisráðherrar á fimm árum), verði nánast alveg afmáðir. Einnig gætu litlir, opinberlega jákvæðir flokkar gagnvart ESB (LibDem’s, Grænir, Rejoin) öðlast mikinn stuðning.