Endurkoma úlfsins í Hollandi er einstakt fyrirbæri vegna þess að þetta dýr hefur aldrei áður tekið sér bólfestu í landi með jafn mikla mann- og búfjárþéttleika. Þetta segja vísindamenn frá WENR í Wageningen í greininni Nature um skýrslu sem birt var á miðvikudag.
Úlfurinn hefur síðustu ár uppgötvað Holland sem fararstað og nokkur dýr hafa ákveðið að festa þar rætur. Í 150 ár voru engir úlfar í Hollandi, en undanfarin sex ár hafa 34 verið séð og um fimm sett sig að. Vísindamennirnir gera ráð fyrir að þetta verði fleiri á næstu árum, þó óvíst sé hversu hratt.
Þessi rannsókn var framkvæmd fyrir BIJ12, landbúnaðar-, náttúru- og matvælaráðuneytið og Interprovinciaal Overleg. Núverandi Interprovinciaal Wolvenplan stjórnvalda er á leiðinni til endurskoðunar.
Þó að mest fénu tjón komi ekki af úlfum heldur hundum og refum, er mikilvægt að vernda féð vel fyrir úlfum til að gera sjálfbæra samveru mögulega, er ráðlagt. Ef úlfur eða hundur rekst á rafmagnssnúru lærir dýrið fljótt að halda sig frá svæðinu.
En það þarf að gera það kerfisbundið, því annars skiptir það engu máli,“ segja vísindamennirnir. Holland hefur bætur fyrir tjón sem úlfar valda. Einnig eru styrkir fyrir fyrirbyggjandi aðgerðir. Tölur sýna að áhugi á því að nýta þessa styrki er lítill. Jafnvel á heitustu svæðunum eins og Veluwe og Drenthe eru fáir sem sækjast eftir styrkjum.
Skýrslan gefur einnig yfirlit um uppruna úlfapopúlācijasinnar. Úlfar hafa verið virk um næstum helming Hollands síðustu árin. Meðalstærð varpsvæðis úlfs er tvöhundruð ferkílómetrar. Hingað til eru sex slíkar varpstöðvar: ein í Drenthe, tvær í Overijssel, tvær í Gelderland og ein í Norðurb Brabant.
Flestir „hollensku“ úlfarnir eru frá Þýskalandi og Póllandi. Þessi popúlasi flyst vestur og suður og sest að í Danmörku, Hollandi, Belgíu, Tékklandi og Austurríki. Fjórir þeirra búa nú á Veluwe.
Tveir úlfar koma einnig úr Alpafjöllunum, frá (Frakklandi, Sviss og Norður-Ítalíu). Einn þessara úlfa hefur nú þegar fests að í héraðinu Brabant.